เปิดเทอมมาได้อาทิตย์กว่าแล้วจ้า ปอตื่นไปเรียน 8 โมงเช้าทุกวัน ไม่เคยโดด สุดยอดมั้ยกุ ไม่เคยทำได้มาก่อนเลยนะเนี่ย  ตารางเรียนอันแสนโหด เรียนเช้า กว่าจาเรียนเส็ดก็ค่ำ เหนื่อยแสนเหนื่อยเลยค้าบพี่น้อง อาทิตย์นี้เจอท่านอาจารย์ใหญ่ละ ในวิชา Anatomy เพิ่งรู้ว่าเป็นอย่างนี้นี่เอง ร่างกายยังอยู่ครบทุกส่วน หน้ายังมองออกอยู่เลยว่าเป็นหน้า  คิดแล้วยังเห็นภาพอยู่เลยเนี่ย เหอๆ  เห็นแล้วเริ่มปลงตกนดนึง คนเราก็มีแค่นี้ละเนอะ ตายไปก็เหมือนกันทุกคน ไม่เหลือความหล่อ ความสวยให้เห็นอยู่เลย เป็นเพียงร่างที่ไร้วิญญาณเท่านั้น  วันอังคารเรียนแลปสองตัว หกชั่วโมง แล้วต่อด้วย bio chem เลิกค่ำอ่ะ  คิดได้ไงตารางเรียนแลปสองตัวภายในหนึ่งวัน มันแสนจาดูดพลังไปจากชีวิตกุ กลับหออาบน้ำเส็ด กะว่าจาเป็นเด็กดีอ่านหนังสือ แต่พอนั่งลง ตามันก็จาปิดแล้ว สรุปคือเอาหนังสือปิดหน้าแล้วหลับ...โอ้ว มันช่างดีจิงๆ ตอนนี้อยากจานอน นอน และก็นอนทั้งวันเลย

      ช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงเชียร์คณะด้วย ผองเพื่อนของกุ รุมั้ยว่ามันทำหน้าที่อาไรกัน....แต่น แต่น แต๊น มานเป็น staff ว๊ากกันเว้ยสุดยอด แต่ละคนบ้าๆทั้งนั้นเลย แต่พอว๊ากมาน่ากลัวอ่ะทั้ง อิฝ้าย อิกัน ลิตเติ้ล อิโบ แตงโม แล้วก็พี่เอิร์ท ไปนั่งดูพวกมันซ้อมแล้วขำ แต่ก็น่ากลัว บุคลิกแต่ละคนปกติจาสนุกสนาน ฮาๆ ไปเก๊กมาดเข้ม เหอๆ แปลกตาน่าดู

      วันก่อนไปเลือกดาว เดือนของน้องปีหนึ่ง พี่น้องค้าบอยากจาบ้าตาย ไม่มีคนไหนที่แบบว่าส่งแล้วจาชนะเล๊ย ถ้าส่งประกวดนางสาว อบต. หนิได้เลย ผู้ชายดูดีหน่อยก็ แต๋วแตกซะงั้น...เด็กเอ๋ย เด้กน้อย พี่เสียดายจังเลยค่ะ อุตส่าต์ จาจีบเอามาเลี้ยงต้อยซะหน่อย หมดเลยกุ ส่วนน้องรหัสก็ยังไม่เห็นหน้าเลย... เริ่มจาขี้เกียจเขียนแล้วล่ะค้าบ เอาเป็นว่าวันนี้เล่าแค่นี้ก่อนละกัน เด๋วมาเล่าใหม่นะจ๊า...

 

 

ปล.  " จงเห็นคุณค่าของคนที่เค้าแคร์คุณ ก่อนที่คุณจะเสียเค้าไป "  เหมือนเราตอนนี้ เราเคยถามตัวเองหลายครั้งว่าทำถูกมั้ย? กับการไม่ยอมรับฟังเหตุผล การเข้าใจและเชื่อในสิ่งคนรอบข้างบอกมากกว่าที่จะให้โอกาสแกได้อธิบาย หรือถ้าแกผิดจิงเราจาให้โอกาสแกอีกครั้งได้มั้ย นั่นน่ะสินะ แต่จนถึงวันนี้ก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เลย  แต่สิ่งที่เรารุสึกได้ในตอนนี้คือ เราคงจาเสียคนที่เค้าแคร์เรามากคนนึงไปแล้วจิงๆ  ...

      สวัสดีค้าบพี่น้อง.... ไม่ได้อัพเป็นชาติแล้วว แบบว่ามันขี้เกียจอ่ะเน้อ ปิดเทอมไปสามเดือนกว่าๆ มีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะแยะเล้ย ไม่รู้จาเริ่มยังไง มันมีทั้งเรื่องที่ดี ทั้งเรื่องที่ร้าย อย่างว่าแหละ มานจาดีทุกอย่างก็เป็นไปไม่ได้อ่ะเน้อ ตอนนี้เข้าหอแล้ว อยู่หอใหม่อีกแล้ว คราวนี้ห้องอย่างหรูเลย เห็นแล้วบอกได้เลยว่าโครตจาโรแมนติกค่ะ ห้องสีชมพู อิปอเห็นแล้ว

โอ๊ย...ตายแล้ว กุไม่ชอบสีชมพู อ่ะ  หวานโครตเลย....เด๋วมาอัพต่อๆ ไปกินข้าวก่อนเน้อ

       มาแล้วว....ตอนนี้เป็นเวลาเกือบตี 1 แล้ว แต่อิปอยังตาสว่างอยู่เลย พรุ่งนี้เรียน Anatomy ตอน 8 โมงเช้า เค้าบอกว่าห้ามสายด้วย เพราะอาจาร์ยอย่างโหด ซวยแล้ว...กุจาตื่นทันมั้ยหว่า ? ต้องติดตามกันพรุ่งนี้แล้วล่ะ เหอๆ ตอนเย็นไปกินสเต็กกับ ฝ้าย ตาร์ แล้วก็ดิน มีเจ้ามือค่ะงานนี้ ของฟรี ปอชอบค่ะ เจ้ามือก็คือ ' ตาตาร์คุง ' นั่นเอง ขอบใจหลายๆเด้อค่า...อร่อยๆ

แต่ตอนนี้ปอเพิ่งท้องเสียไปค่ะตาร์ อิฝ้ายสองรอบแล้ว กินกันเยอะไปหน่อย พุงทะลักเลย 555+

       ขึ้นปีสองแล้น อายุเยอะขึ้น เรียนหนักขึ้น มีอาไรให้รับผิดชอบมากขึ้นตามไปด้วย เห็นตารางเรียนแล้วบอกตรงๆ ว่าแอบคิดนิดนึงว่ากุจารอดมั้ยวะเนี่ย...เดินหน้ากันต่อไป ต้องเดินอีกห้าปี สู้ๆ เข้าไว้เพื่อน  พวกหมอๆ มข. ก็ได้ยินว่าเรียนหนักกัน สู้เข้าไว้ละกันเน้อ แต่ตอนนี้ปอต้องไปนอนแล้วล่ะนะ พุ่งนี้ค้องแหกขี้ตาตื่นเช้าจ้า...ไปแล้ว ฝันดีนะ