| pantaloon's profileo~poooooooorPhotosBlogLists | Help |
|
September 06 เจ๊งงงงงง..........ว้าววว... วันนี้ได้เล่นเน็ทด้วยวู๊ยย
จำได้ว่าไม่ได้เล่นแบบนานๆ เนี่ยจา 3 เดือนแล้วมั้ง
เนื่องจากว่าปิยฉัตร คอมเจ๊ง เจ๊งจิงๆ คับพี่น้อง
แบบว่าใช้ไม่ได้เลย.... สรุปคือ กุต้องซื้อใหม่
แต่ว่าตอนนี้กุยังไม่มีตังค์ 555+ คงต้องรอไปก่อน
ช่วงนี้มีแต่เจ๊ง เจ๊ง แล้วก็เจ๊ง
น่าเบื่อเหมือนกันเนอะ ช่วงนี้สอบตลอดเลย
ทุกอาทิตย์ อ่านวิชาโน้นเส็ด ก็ต้องมานั่งอ่านวิชานี้ต่อ
แถม กุยัง ตก Pharmacology ด้วยนะค้าบ
เฮ่อๆ อันนี้เจ๊งสุดๆ เพราะว่าอิปออ่านชีท ทั้ง 17
ได้ประมาณ 11 ชีทนี่แหละ สรุปคืออ่านไม่จบ
ส่วนไอ้ที่ตั้งใจอ่าน ตั้งใจจำแบบสุดๆ ประมาณว่าออกชัวร์
ผลปรากฏว่า พอเข้าห้องสอบสับสน ตอบสลับกันไป
เออนะ... มันก็สมควรแล้วที่ตก กุก็ไม่แปลกใจหรอก
แบบว่ากุก็ขี้เกียจจิงๆ มาอ่านอาทิตเดียวก่อนสอบ
ตายไปเลยสิเมิง....................
สองเจ๊งละ คอมเจ๊ง คะแนนสอบเจ๊ง
เจ๊งที่สามคงใกล้แล้วล่ะ เรื่องแฟน
เหอๆๆ จาว่าไปกุก้ไม่โสดมาได้ซักพักแล้วนี่หว่า เผลอแป๊ปๆ ผ่านไปแล้วปีกว่า
หรือที่เค้าเรียกกันว่ามีแฟนนั่นเอง
กุก้มี 555+ แต่สงสัยกำลังจะเจ๊งไปอีกอย่างง.....
พักนี้เราคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องเลยเนอะหมู เนอะ
อาจจาไม่ใช่เรา คงเป็นปอคนเดียวล่ะมั้งที่พูดไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่
นั่นน่ะสินะอิปอนี่มันก็ขี้บ่น จิงๆแหละ ขนาดตัวปอยังรำคาญตัวเองเลย
ทำไม่คนอื่นจาไม่รำคาญ อ่านะ แต่มันชินซะละ ให้เปลี่ยนคงยาก
จู้จี้เกินไป นี่อีกเรื่องที่ปอก้ยังเป็นอยู่
โทรจิกได้ทั้งวัน นั่นสิกุจาโทรทำไมนักหนา?
คำตอบเหรอง่ายๆเลย ก็แค่คิดถึง อยากคุยด้วยเท่านั้นแหละ
555+ แปลกมะ ที่เมื่อวานกุเพิ่งฟังเหตุผลของผู้ชายคนนึง
ที่บอกเลิกผู้หญิงคนนึงที่คบกันมา 3- 4 ปี เพื่อนๆต่างอิจฉา
ว่า 2 คนนี้เป็นคู่ที่น่ารัก ถึงผู้ชายจาไม่ได้หล่ออะไรมากมาย
ทั้งๆที่ผู้หญิง น่ะน่ารัก สวย ร่าเริง แต่ทั้ง 2 คนนี้ก็คบกันด้วยความสุข
ปนๆกับความน่ารักของพวกมัน 2 คน
แต่แล้วผู้ชายก็บอกเลิก ด้วยเหตุผลที่ว่าฉันเลิกรักเธอแล้ว
ฉันเบื่อความจู้จี้ ขี้บ่นของเธอ เธอวุ่นวายกับชีวิตฉันเกินไป
อ่านะ .....เฮ้อ กุฟังแล้วก็ยังแบบว่าเอ๋อๆ งงๆ อยู่เลย ว่า คู่ที่น่ารักคู่นี้กลายเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร
แต่แล้วคับ....วันนี้กุเองก้ได้ยินประโยคนั้นอีก จากปากของใครคนนึง
คนที่กุคงจาเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเค้ามากไป......
วันนี้เค้าถึงได้บอกว่ากุจู้จี้มากเกินไป น่ารำคาญ ชอบพูด ชอบถามแต่เรื่องเดิมๆ
อ่านะ... ถ้ากุไม่สนใจคนคนนี้นะ กุจาไม่เอ่ยปากถามอะไรเค้าเลย
กุเป็นพวกถ้าไม่สนใจจาไม่ยุ่งไปเลย แต่นี่มันไม่ใช่
เพราะอาไรที่เป็นแบบนี้ คนที่เอ่ยปากพูดมาน่าจะเข้าใจนะว่าทำไม
ก็ไม่ใช่เพราะฉันแคร์ ฉันสนใจในตัวคุณหรอกเหรอ ฉันถึงได้เป็นแบบนี้
เอาล่ะ พล่ามอาไรๆมามากพอแล้ว นั่งมาจาสามชั่วโมงละ
ปวดหลังไปดีกว่า ไปดูหนังดีกว่า ไม่ได้ดูหนังคนเดียวนานละ
กับคนอื่นก็ไม่ได้ดู 555+ เนื่องจากกุไม่ว่าง
สายลับจับบ้านเล็ก น่าสนุกดี เอาไว้จามาเล่าให้ฟัง ไปล่ะ
ปล. ขอโทดด้วยเน้อที่เข้าไปยุ่ง วุ่นวาย กับชีวิตส่วนตัวมากเกินไป
ต่อไปจาพยายามไม่เข้าไปยุ่งอีก จาได้สบายใจกันทั้ง 2 ฝ่าย
จาไม่ถามในสิ่งที่เธอบอกว่ารำคาญ จาไม่จู้จี้ ถ้าอยากเล่นเกม ต่อไปนี้จาไม่บ่น ตามสบายเลยนะ
ขอโทดด้วยละกัน.....
June 17 อืม.... นะว้าวว.... เปิดเทอมมาแล้ว 2 อาทิตย์
เรียนตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 4 โมงเย็นทุกวัน
เฮ้อ...กุเหนื่อยจัง กลับมาห้องอุตส่าห์ตั้งใจจาอ่านหนังสือนะเนี่ย
สรุปก็หลับเป็นตายตลอด....
กลับมาจากเรียนตอนเย็นก็เหงาเหมือนกันนะเนี่ย
เข้าห้องมาก็เงียบเชียว....ตอนดึกๆยิ่งโครตเงียบ
มีไอ้น้องวัว กะน้องหมีเป็นเพื่อน 2 ตัว 55+
นอนกอดมานทุกคืน ตัวเปื้อนหมดละ ไอ้หมูบางตัวแหละทำมานเปื้อน
กุมานอนช่วงแรกๆ กว่าจาข่มตานอนให้หลับ
แหะๆ...ก็มันเสียวๆนี่หว่า จาว่าไปกุก็แอบกลัวอยู่นิดๆ
การอยู่คนเดียวโดยที่ไม่ต้องมีรูมเมท นี่นะ กุเพิ่งรู้ว่า
มันแสนจาสบายจิงๆ สบายกาย สบายใจ
ยิ่งอยู่กับคนนิสัยแย่ๆ นี่ยิ่งแล้วใหญ่เลย
หลุดออกมาได้เป็นบุญของกุจิงๆ สบายสุดๆ
นอนคนเดียว กินข้าวคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว
ซักพักกุคงจาเป็นโรคซึมเศร้าว่ะ ....ใกล้ละ
ตอนนี้อยากหาอะไรทำตอนเย็นจาได้ไม่ต้องกลับหอเร็ว..เหงาอ่า
อยากอยู่กับเพื่อนๆ จาได้เฮฮา ปาร์ตี้
วันนี้ก็เพิ่งไปกินข้าวกะอีกันๆ มา ต่อด้วยนมเติ้ลกะโบ้ด้วย
ฮาๆ สุด นั่งฟังเรื่องพวกมันแล้วก็ขำดี มีเรื่องให้กุตลกได้ตลอดเลยนะพวกเมิง
เออ... ตอนนี้กุกลายเป็นคนชอบดูหนังไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รุ
เพราะปกติแล้วกุจาเป็นพวกสมาธิสั้นๆไง ดูอาไรไม่ค่อยได้นาน
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า นั่งดูหนังโดยที่อ่า subtitle ได้
คราวละหลายๆชั่วโมง คงเป็นเพราะไอ้หมูมันพาดูล่ะมั้ง
ก็เลยติดการชอบดูหนังกะหมูมา..... .ซะงั้น
ดูแล้วไม่ค่อยหลับเหมือนแต่ก่อน...แหะๆ
วันก่อนก็เพิ่งดูหนังญี่ปุ่นมาเรื่องนึง หมูโหลดมา
A song to the Sun เป็นหนังที่เกี่ยวกับว่า
นางเอกนะเป็นโรคผิวหนัง ชนิดร้ายแรงประมาณว่า
โดนแดดแล้วจาตายอาไรประมาณนั้นน่ะ...
นางเอกเป็นคนที่ชอบดีดกีต้าร์ ร้องเพลง แล้วก็แต่งเพลงเอง
ในหนังเรื่องนี้จึงมีเพลงประกอบที่เพราะมากๆเลย เนื้อหาก็โอเคด้วย
เด๋วจาเอาลงไดให้ได้ฟังเร็วๆนี้แหละ รอไอ้หมูมานเอาลงให้อยู่
รับรองหลายๆคนได้ฟังคงจาชอบ.......
อีกไม่กี่วันพ่อกะแม่ก็จามาละ ดีใจจังเล๊ยย
คิดถึงอ่าไม่เจอหน้าตั้งหลายเดือน ไอ้หมูแฮมมานก็คิดถึงเหมือนกันน๊า
รอๆๆ กลับมาเร็วๆนะค้าบ........ ^ ____ ^
ปล.ตอนนี้กำลังทำใจให้ปลง ปลงซะ เศร้าใจ
ต่อไปนี้จาพยายามไม่โทรจิกใครละ อยากไปไหนกับใครก็อ่านะ
ถึงโทรหาบ่อยแค่ไหนก็ยังไปได้ หมดคำจาพูดอ่านะ มีเหตุผลเสมอเวลาทำแบบนี้ เหตุผลที่กุฟังแล้วกุเซ็ง เข้าใจมั้ย ?
พูดกี่ทีก็เหมือนกุไร้เหตุผล ฟังอาไรไม่รู้เรื่องเอาแต่ใจ ทำตัวเป็นเด็ก
อ่านะ ซะงั้นกลายเป็นงั้นไป อืม.. กุมานพูดไม่รู้เรื่อง โอเค จบ.
แต่จาทำอาไรก็เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างละกันนะ................
ทำแบบนี้บ่อยๆ เหมือนเป็นการผลักให้อีกฝ่ายห่างออกมารู้ตัวมั้ย?
คนเราอ่านะ เมื่อมันเจอเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆบ่อยๆ มันก็อืม..นะ ไม่รู้สิ
บอกไม่ถูกเหมือนกัน
ต่อไปจาพยายามนะ พยายามเข้าใจเหตุผลของคนอื่นให้มากกว่านี้
แต่ก็ไม่รู้จาทำได้แค่ไหนนะ ไม่รับปาก แต่ปอจาลองทำดูนะ.....
May 14 ปล่อยไป.....ถามใจเธอเองหรือยัง ว่าใครที่เธอเลือก
คนที่เธอคบอยู่ กับคนที่เพิ่งรู้จัก แต่เธอกลับรักเขาเท่ากันๆ รู้ดีว่าเธอกลุ้มใจ เพราะการเลือกใครสักคน และเป็นคนที่ดีทุกอย่าง กับอีกคนที่ใช่ทุกอย่าง ฉันรู้ว่าเธอสับสน แต่หากว่ามันยิ่งนานยิ่งเจ็บ ยิ่งทำร้ายใจทุกข์ทน ต้องมีสักคนที่จะต้องเจ็บ เพื่ออย่างน้อยก็ให้มีคนหลุดพ้น * ปล่อยไปตามหัวใจ เลือกรักใครสักคน ไม่ต้องคิดคำนึงถึงเหตุผล เลือกคนที่เธอต้องการ ปล่อยไปตามหัวใจ และรักเขาให้นานๆ แม้ว่าคนที่เหลือ นั้นจะคือตัวฉัน ก็ดีกว่ารักเรานั้น เป็นอย่างนี้ แต่หากว่ามันยิ่งนานยิ่งเจ็บ และคงไม่มีใครจะหลุดพ้น ปล. * ลืมไม่ได้ก็จงกลับไป ณ ที่ที่เธอมา
* สำหรับใครที่เกิดวันนี้ ก็ Happy birthday นะ
มีความสุขมากๆ แล้วกันเน้อ......................
February 14 และแล้ว...คุณก็แพ้บางทีการที่คนเราตั้งใจ หรือ คิด ตั้งปณิธานที่จาทำอาไรซักอย่าง
แล้วความตั้งใจที่คิดไว้ ไม่เป็นอย่างที่คิด....
สาเหตุ อาจจามาจากตัวของตัวเอง หรือคนอื่นก็ตาม...
มันก็ล้วนแล้วแต่สร้างความผิดหวังให้บังเกิดทั้งนั้น
ไม่แปลกที่จาต้องรู้สึกเสียใจเป็นธรรมดา
ความผิดหวังที่เกิดจากการคาดหวังในตัวคนอื่น
คงเทียบไม่ได้กับความผิดหวังที่เกิดจากการคาดหวังในตัวเอง
และแล้วเมื่อในวันนึงคุณพลาด ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ไม่ได้
มันคงจาเป็นความรู้สึกที่ผิดหวัง แลเสียใจอย่างที่สุด
โทดใครไม่ได้ นอกจากตัวของตัวเองเท่านั้น
ทำไม่ได้ ก็จงยอมรับซะ ว่า ณ วันนี้ คุณมีความสามารถที่จาทำมันได้แค่นี้
คุณเองที่ไม่เก่งพอ ที่จาทำให้ได้อย่างที่ตั้งใจ....
คุณเองคือ.....ผู้แพ้ แพ้ใจตัวเอง
ปล. สิ่งที่อันตรายที่สุดในชีวิตคือการคาดหวัง และสิ่งที่อันตรายมากกว่าคือคาดหวังในตัวเอง...แล้วทำไม่ได้
January 09 ปีใหม่แล้วเหรอเนี่ย... สวัสดีปีหมู...อุ๊ดๆๆ ปีใหม่ปีนี้ก็ผ่านไปแล้ว 8 วัน
วันนี้เข้าสู่วันที่ 9 ของปี 2007 แต่ทำไมกุไม่เห็นจารุสึกเลย
ว่านี่ปีใหม่แล้วเหรอ...แบบว่ายัง งงๆ อยู่เลย เฮ้อ....
ปีที่ผ่านมาเหรอ ก็อ่านะ เรื่องราวมากมายเรื่องร้ายๆ ก็เยอะ
ส่วนเรื่องดีๆ ก็มี เลือกจด และจำแต่ในสิ่งที่ดีละกันนะ
อันไหนที่แย่ๆ จาพยายามทำใจให้ลืม แต่ก็ไม่รู้ว่าจาได้เท่าไหร่เนอะ
ปีนี้ไม่ได้กลับบ้านเลย...เพราะไม่มีบ้านให้กลับน่ะสิ
พ่อกับแม่กุไม่ได้อยู่บ้านหลังนั้นแล้ว ย้ายไปอยูต่างจังหวัดได้
เดือนกว่าๆละ แต่จังหวัดไหนน่ะเหรอ ขอไม่พูดถึงละกันนะ
เด๋วคนอ่าน อ่านแล้วจาตกใจว่าไปทำไรกันที่โน่นหว่า
คิดถึงพ่อกับแม่ว่ะ ไปอยู่ซะไกล
กว่ากุจาได้ไปหาก็โน่น คงตอนปิดเทอม อ่านะ....เฮ้อออ
ส่วนเรื่องสอบที่เพิ่งผ่านพ้นไปก็ไม่ต้องพูดถึงเลยค้าบพี่น้อง
ตอนนี้ปิยฉัตร เริ่มรับรู้ชะตาชีวิตของกุแล้วล่ะ
ยังไง๊ ยังไง กุก็คงจาตก เหอๆ วิชาคณะ โหดๆ ทั้งน้านเล๊ยย
กุอ่านไปไม่หมด ส่วนไอ้ที่อ่านไป พอเข้าห้องสอบก็เอ๋อ เจือกจำไม่ได้ซะง้าน
เขียนไม่ออก ข้อสอบตั้ง 20 กว่าหน้านี่หว่า ใครจาไปจำได้หมดวะเนี่ยย
ปล. ปีใหม่อีกปีแล้ว กุคงจาไม่บอกว่ากุจาทำสิ่งโน้นสิ่งนี้ให้ดีขึ้นหรอกนะ เพราะว่าตั้งใจทุกปี แต่ก็เท่านั้น
ทำไม่ได้อย่างที่ตั้งใจไว้ตอนต้นปีอยู่ดี แต่กุจาบอกกับตัวเองว่า จงทำในสิ่งที่อยากทำ และกุจาทำมัน
ให้เต็มที่ เต็มที่ในกับทุกๆอย่างที่กุอยากทำ ส่วนผลมานจาออกมายังไงเมิงก็ต้องยอมรับล่ะนะปอ เพราะ
เลือกที่จาทำไปแล้วหนิเนอะ.....
อยากเลี้ยงไอ้สิงโตแล้วอ่า... เมื่อไหร่ถึงจาได้เลี้ยงหนอพ่อไอ้สิงโตเอ๋ยยย..... November 30 Lab lab และก็ Labโอ้วววววว.............................เหนื่อย โว้ยย...........................
วันนี้เรียนแลปตั้งแต่ 9 โมงเช้า- 6 โมงเย็นอ่า
คิดดูเห๊อะ แลป 3 ตัวติดกัน
นั่นมานคนหรืออาไรเรียนกันแน่วะเนี่ย โครต จาเถือกเลย
ตอนเช้าแลป Analysis`การเคราะห์ยา
ต้องไตเตรทสารอ่า ต้องทำแลปเอง
ทำเดี่ยวด้วย....อ้าวว อิปอก็ตายสิอย่างงี้
ปกติทำแลปเองคนเดียวที่หนายยย...
ต้องมีเพื่อนคอยช่วยทำตลอด หรือไม่กุก็ไม่ทำเลย55+
แล้วนี่มานต้องทำส่ง
ให้เพื่อนทำให้ก็ไม่ได้ด้วย ทุกคนต่างก็ต้องทำ
เอาล่ะสิแล้วกุจาเป็นอย่างไร
การทำแลปเดี่ยวครั้งแรกของกุ เป็นไปอย่างทุลักทุเลพอสมควร
ก็คนมานไม่เคยทำนี่หว่า
ผิดบ้างถูกบ้าง แต่ส่วนใหญ่จาผิดว่ะ ถามๆเพื่อนข้างๆเอาวะ
กะอีแค่เทกรดให้มานอ่านได้ปริมาตร 0.00 เนี่ย
หลายคนคงคิดว่ามานจายากอาไรนักหนาใช่มะ?
แต่ขอโทดเถอะ อิปอ ทำอยู่ 7-8 รอบ
อ. มะม่วงก็บอกว่ามันยังไม่ถึงอยู่นั่นแหละ กะอิแค่น้ำเสี้ยวหยด
ใส่เยอะเกินก็ไม่ได้ น้อยไปก็ไม่ดี
เหอๆๆ กุละเซ็ง กว่าจาเส็ดนะ ปาเข้าไปบ่ายโมง 10 นาที
แล้วไงคับทีนี้ มีเรียนแลปไมโครต่อสิค้าบ
กุก็ต้องรีบเดินไปเรียนกะเติ้ล โดยที่ข้าวกุยางไม่ได้กินเล๊ยย...
แต่ดีหน่อยที่มีเพื่อนดี ซื้อข้าวมาให้
พอดีว่าฝากโบ้ซื้อ เลยนั่งกินได้นิดนึง นั่งกินมันตรงหน้าห้องแลปนั่นแหละ
แล้วก็ต้องเข้าไป pre-test`
หน้าก็มัน................... หัวก็ฟู .........
โอ้วว...กุจาบ้าตายย
เวลากินข้าวยังไม่มีเลยค้าบพี่น้อง
บ่ายสามโมงต่อด้วยแลป Formula` การตั้งตำรับยา
เออ อันนี้ดีหน่อยมานไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่
แค่เอาสารตั้งต้นในการทำยามาบดๆ บ่ยากๆ
สบายๆอ่ะ แลปนี้ แต่มานก็เหนื่อยอยู่ดี
แถมร้อนมากมายเลยล่ะ
เฮ้อ...วันนี้ล้าจังเล๊ยย ปวดหัว เพราะมานร้อน
ปวดท้องเพราะกุกินข้าวแบบรีบๆ
ปวดตา เพราะมานเคืองๆไงไม่รู้
ปวดขา เพราะเดินไปเรียน
ปวดใจเพราะโดนหักหลัง....อ้าว อันนี้ม่ายช่ายละ 555+
ที่จริงมีอาไรอยากจาเล่ามากมายเลยนะ
อยากระบายเหมือนกันแต่ไม่เอาดีกว่าขี้เกียจ กุเหนื่อย
เรื่องอาไรที่ปล่อยได้ก็ปล่อยไป คิดซะว่า " ช่างแมร่ง !!! "
ปล. ขอบใจน้องโบ้ที่ช่วยซื้อข้าวมาให้ปอๆกิน
ขอบใจเพื่อนๆข้างๆทุกคนที่ช่วยบอกกุ เวลากุทำแลป เติ้ล ที่ช่วยมาเก็บอุปกรณ์
ไปร้องเพลงกะเติ้ล แล้วก็แก้ว สนุกดี ได้แหกปากมานก็ผ่อนคลายดีเนอะ
วันหยุดนี้ หยุดยาวเลย 4 วัน กุจากลับไปอยู่กะพ่อ กะแม่ โดโด้ แล้วก็หมูแฮมดีก่า !!!
สุขสันต์วันพ่อล่วงหน้านะคะทุกๆคน รักพ่อให้มากๆล่ะ September 25 ปล่อยวาง ใกล้สอบแล้วค้าบ...ตอนนี้ไฟลนก้นเต็มที เหลือเวลาอีกประมาณสองอาทิตย์กว่า สอบวันแรกก็ประเดิมเลย physio เลยท่านเป็นวิชาที่กุหนักใจที่สุด หนักใจจิงๆ อ่านยังไง๊ยังไง กุก็งง ที่สำคัญมันจำไม่ได้ เฮ้อ....ตายแน่ๆ วันนี้เป็นวันจันทร์นะ แต่ขอโทดเถอะตัวกุไม่ได้สัมผัสกับชุดนักศึกษาเลย เพราะอาไรน่ะเหรอ ก็กุไม่ยอมไปเรียน ตื่นมาตอนเจ็ดโมงเช้า เดินออกไปยืนตรงระเบียงซักพัก ฝนตกก็เลยเกิดความขี้เกียจและแล้วมันก็เดินกลับมานอนต่อ อืมม...นะ เมิงช่างขี้เกียจจิงๆปอ
ตอนเที่ยงคุณนายกัน มาปลุกเพื่อนๆเพื่อที่จาไปกิน monkey เออดีเนอะตื่นมาก็กิน พออิ่ม กลับมาที่ห้องตอนเกือบบ่ายสอง มีเรียนบ่ายสามโมง กุก็กระโดดขึ้นเตียง พร้อมด้วยอิฝ้ายตามมา และแล้วอิปอก็หลับ ขนาดมันเพิ่งตื่นตอนเที่ยงนะเนี่ย เออให้มันได้อย่างนี้ สรุปวันนี้กุก็ไม่ได้ไปเรียนเลย เฮ้อ...วันนี้เจือก ซวย สาดด... โบ้บอกว่า อาจารย์ เช็คชื่อทั้งสองวิชา เช้า เย็น ซะง้าน ...ทีวันที่กุตื่นไปเรียนนะไม่เคยจาเช็คอ่า ...อย่างเซ็ง
ตื่นมาตอนเกือบหกโมงเย็น อิปอก็อยากกินไอติมซะงั้น เลยพูดขึ้นมาเล่นๆ ว่า
ปอ : ฝ้าย อยากกินไอติมว่ะ
ฝ้าย : ไอติมไรของเมิงวะ
ปอ : ไอติม ซา-เวน-เซ่น เหอๆลากเสียงอ่ะ อยากกิน แมคคาเดเมียกะวิปครีม (คิดในใจว่ากุโดนมันด่าแน่เลยวะ หนังสือไม่อ่านชวนกินติม แต่ผิดคาดคับพี่น้อง มานตอบมาว่า)
ฝ้าย : เออ ไปดิ กุก็อยากกิน แต่เมิงเลี้ยงนะ
ปอ : ด้ายยย ...(ด้วยความอยากของกุ กุเลยยอม 555+ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เสียตังค์หรอก)
ฝ้าย : เออ งั้นเด๋วกุไปชวนอิกัน ก่อน
และแล้วพวกเราก็ได้สมาชิกในการกินเพิ่มขึ้นมาอีก 1 คน พอตอนลงมามีเพิ่มมาอีก 1 นั่นก็คือจัมโบ้ค่ะ แล้วเราก็ไปกินติมกัน เย้...สำเร็จ และแล้วกุก็ได้กินไอติม หายอยาก เหอๆ กินเส็ดนึกว่าจาเส็ดนะ ไม่ค่ะ มานไม่จบแค่นั้น เราไปต่อกันที่ลานไม้หอม กินคอคเทลกัน ไม่ได้ไปร้านนี้นานละ บรรยากาศยังดีเหมือนเดิม ตอนแรกกุกะว่าจาไม่กินแล้วนะ เพราะกะจากลับมาอ่านหนังสือ แต่พอมันสั่งมากุก็กินอยู่ดี มานน่าอร่อยนี่นา กินไปเออ ก็ดีนะ โอเคเลย ...อร่อย
สรุปด้วยความอุบาทว์ของอิปอวันนี้ ไม่ไปเรียน ไม่อ่านหนังสือ แล้วก็กินทั้งวัน แย่จิงๆเลยเมิง ตอนนี้อิฝ้ายมานมาไซโคกุล่ะ มานให้กุรีบไปอ่านหนังสือซักที ล่องลอยมาทั้งวันละ อืม ...ถึงเวลาที่กุต้องไปอ่านหนังสือจิงๆจังๆ แล้วล่ะ คงไม่ได้อัพอีกนานเลย จนกว่าจาสอบเส็ดโน่นแหละ เอาเป็นว่าค่อยเจอกันหลังสอบเน้อผองเพื่อน
ปล. กลับบ้านไปอาทิตย์นี้ กลับไปนอนและก็กินตามเคย หนังสือหอบไปนอนเฝ้ากุไม่ได้อ่าน 555+ แม่ยังทำกับข้าวอร่อยเหมือนเดิม ส่วนพ่อ ดูโอเคขึ้นกว่าอาทิดก่อนๆ เห็นอย่างงี้ค่อยสบายใจหน่อย ไอ้โดโด้ ไอ้หมูแฮม ก็เหมือนเดิมกวนตีนกุเหมือนเดิม เจอกุทีเนี่ย วิ่งชนจนกุจาล้มเลยนะพวกเมิง เออเกือบลืมเล่า ต้นไม้ของปีที่แล้ว ที่มีคนให้มา ตอนนี้ดูมันเหี่ยวเฉา และใกล้ตายเต็มที เฮ้อ...มานแย่จิง ๆ สงสัยมานจาไว้อาลัยให้กับความรักของกุล่ะม้าง เพราะเค้าบอกว่ากุหลาบ เป็นดอกไม้แห่งความรัก แต่ตอนนี้มานกำลังใกล้ตาย เหอๆ
ตอนนี้กุชอบเพลงนี้จัง ' ปล่อยวาง '
อยากทำอะไรก็เชิญ ก็เชิญได้เลยตามสบาย
ไม่คิดไม่ฝันว่าจะต้องยอมอะไรมากมาย เท่ากับวันนี้ที่เธอต้องการมีอีกคน * เธอจะมีใคร ก็ช่างเธอ ฉันคงไม่เกี่ยวกับเธอแล้ว ทุกวันที่ดีดีที่เรานั้นเคยมีก็คงจะจบลงแค่ในวันนี้ ** จบแล้ว... รักที่ให้เธอ เหนื่อยล้ามามากพอ จนยอมต้องปล่อยไป ถึงเธอดีเพียงใด ฉันคงไม่เข้าไปสนใจ แม้อยากจะกอดเธอขนาดไหน แต่ในวันนี้ ฉันคงต้องยอมปล่อยมือที่รั้งเธอออกมาเพื่อกอดตัวเอง เมื่อเธอไม่สนใจ ฉันคงต้องรักตัวฉันเอง และปล่อยให้เธอไปไกลจากตรงนี้ อย่างไม่มีวันกลับมา ปล่อยวางทุกสิ่งจากเธอ เพื่อทำหัวใจให้มันลืม ลืมวันเวลาที่มันไม่เข้าทีข่มใจให้ลืม ไม่อยากจะจำวันเวลานั้นอีกแล้ว รักเธออยู่แต่ก็รู้ว่าไม่ได้....ฉันคงจะต้องปล่อยวาง
เอาล่ะ พอแล้วคงไม่ต้องบรรยายอาไรมากมาย ไปอ่านหนังสือละ เด๋วเอาไว้ค่อยจาเอาเพลงนี้มาลงทีหลังก็แล้วกันนะ .... bye bye
วันนี้ (27/09 )เพิ่งเอาเพลงนี้ลง ' ลืม ' ของ ขอนแก่น อ่ะ เพราะดี ฟังแล้วกุอยากทำได้อย่างเพลงนี้จังเล๊ย
August 31 อยู่กับตัวเอง จาว่าไปกุก็อยู่คนเดียวมาได้ตั้งนานนี่หว่า ก็ไม่เห็นมานจาเป็นไร ไม่ต้องคอยมานั่งแคร์ คนโน้นที คนนี้ที มันก็ดีอยู่แล้วนะ แล้วทำไมกุต้องหาปัญหาให้ตัวเองด้วยล่ะเนี่ย ? พอมีคนเข้ามา มันก็ทำให้ชีวิตกุยุ่งยากขึ้น กุต้องมานั่งแคร์ มานั่งคิดมาก คิดจนจาเป็นบ้าแล้วมั๊งเนี่ย มานั่งแก้ไขปัญหา ซึ่งบางอย่างก็เป็นปัญหาที่กุไม่ได้ก่อขึ้น นั่นน่ะสิแล้วด้วยเหตุผลอันใดเล่า ที่กุต้องเข้าไปมีส่วนร่วมกับปัญหางี่เง่าเหล่านั้น ปัญหาที่แก้ยังไงมันก็คงจาไม่ดีขึ้นไปมากกว่านี้หรอก แต่ก็อย่างว่าทุกอย่างมันต้องมีทางออกของมันเสมอ ถึงแม้บางครั้งทางนั้นมันอาจจาไม่ค่อยสวยงามนักก็ตาม
กุเบื่อ.... เบื่อแล้วที่ต้องมานั่งใส่ใจคนอื่น มากกว่าตัวของกุเอง การที่เราใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นมันก็ ดูเป็นคนดีอยู่หรอกนะ แต่ถ้ามันจาทำให้ตัวคุณเองรู้สึกแย่ ไม่มีความสุข คุณก็อย่าทำอย่างนั้นเลย ไม่มีใครเค้าแคร์คุณเท่าตัวของคุณเอง....และตัวกุเอง ณ ตอนนี้กุก็จาทำอย่างนั้น มีความสุขกับการอยู่กับตัวเองมันคงดีกว่า เบื่อเต็มที เบื่อคำพูดของบางคน เบื่อคำแก้ตัว เบื่อการกระทำ
กุว่าแล้ว ....กุนี่มันเหมาะที่จาอยู่คนเดียวจิงๆ นั่นแหละ จงมีความสุขกับการอยู่กับตัวเองซะนะ ...ปอๆ คงไม่มีใครเข้าใจแก เท่าตัวแกเองแล้วล่ะ
เพลง ดูหนังคนเดียว ฝ้ายมานบอกให้ลองฟังดู เออฟังแล้วก็โอว่ะ ชอบๆ
ปล. เราเบื่อเต็มที....... เบื่อที่จาฟังคำแก้ตัว August 15 บ้านเพิ่งกลับมาจากบ้านวันนี้เอง...หลังจากที่ไปใช้เวลาอยู่กับครอบครัวมาสองวันเต็มๆ กลับไปชาร์ตแบตมา กลับไปหาพ่อกะแม่ ลืมเรื่องราวต่างๆที่ไม่สบายใจไปได้พักนึง และแล้วก็ต้องกลับมาเผชิญกับปัญหากันต่อไป แต่ก็ดีนะเพราะอย่างน้อยบ้านก็ทำให้ปอมีกำลังใจที่จาเดินหน้าต่อไปมากขึ้น ถึงแม้ตอนนี้ปอจาเหนื่อยเต็มทีแล้วก็ตาม เหนื่อยในทุกๆเรื่อง เรียน ความรัก เพื่อน เฮ้อ........................................... นี่มันเป็นช่วงอาไรกันหนอ ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ขอให้ทุกอย่างดีขึ้นด้วยเถอะนะ ปออยากจาพักเต็มทีแล้ว
ปล. ขอบคุณ บ้าน(ที่มีพ่อกะแม่อยู่) ที่ทำให้ปอ สบายใจ เวลากลับไป
ขอบใจไอ้หมูแฮม ไอ้โดโด้ (หมาที่บ้าน) ที่พวกเมิงนั่งฟังกุบ่นอยู่นาน เมิงนั่งฟังกุ หรือเมิงนอนหลับหว่า เหอๆ
อยากบอกเพื่อนเหลือเกิน ว่าตอนนี้ปอเหนื่อยแค่ไหน มันเหนื่อยจิงๆนะ เพื่อนเอ๋ย กุจาทำยังไงดีนะ พวกเมิงถึงจาเข้าใจความรู้สึกของกุตอนนี้ August 08 และแล้ว...การเริ่มต้น ก็จบลง ทำไมตอนนี้กุถึงได้รู้สึกแย่ขนาดนี้นะเนี่ย เหอๆ การเริ่มต้นของกุมานจบลงแล้วนะเว้ยผองเพื่อน เร็วดีเนอะ แต่ก็นะ ดีแล้วล่ะให้มันจบลงที่ตรงนี้ ตอนนี้ดีกว่า ปล่อยไว้ให้นานมันก็ยิ่งแย่ ตอนนี้กุจาร้องเพลงไรดีน๊า เพลงนี้น่าจาเข้านะ
เพิ่งไม่นาน ที่ห้องนี้มีประกาย
เพิ่งไม่นาน ที่ห้องนี้มีจิตใจ เพิ่งไม่นาน ที่ได้มีเขาเคียงข้างกาย ไม่เคยคิดเลย อะไรจะเปลี่ยนได้รวดเร็ว ฝันดีแค่ไม่กี่คืน มันก็จางก็หายไป ฝันดีแค่ไม่กี่ครั้ง แล้วฝันร้ายตลอดไป แค่ไม่นาน แล้วห้องนี้ก็ปิดตาย แค่ไม่นาน ที่ลิ้มรสความสุขใจ แค่ไม่นาน ที่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อใคร ก็เหมือนวูบเดียว เป็นใครก็คงรับไม่ทัน ฝันดีแค่ไม่กี่คืน มันก็จางก็หายไป ฝันดีแค่ไม่กี่ครั้ง แล้วฝันร้ายตลอดไป ฝันดีแค่ไม่กี่คืน
ปาล์มมี่
พวกเมิงว่าพอจาเข้าได้มั้ยอ่ะ กุว่าน่าจาได้เนอะ 555+ เอาอีกแล้วค้าบพี่น้อง ชีวิตอิปอมานช่างเน่าได้ใจกุจิงๆเลยเนี่ย ตอนนี้อยู่ในช่วงสอบพอดี อ่านหนังสือรู้เรื่องมากมาย อ่านได้ 2 วรรค กุก็ใจลอยไปซะงั้น คะแนนที่จาออกมาคงไม่ต้องพูดถึง เฮ้อ................................ เอาล่ะต่อไปนี้อิปอก็คงจาต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิม อยู่คนเดียวกันต่อไป อยู่กับพวกเมิงไงเพื่อน กุมีความสุขได้เกือบเดือนแล้ว เบื่อแล้ว มาเศร้ากันๆ ดีก่า ปล. ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยอยู่ข้างกุมาตลอด เรื่องราวต่างๆเหล่านี้ที่เกิดขั้น มันทำให้กุรู้สึกรักพวกเมิง มากขึ้นเป็นสองเท่าเลยรู้มั้ย มันทำให้กุรู้ว่าถึงแม้ว่ากุจาเศร้าขนาดไหน เจอเรื่องแย่ๆมา แต่กุก็ยังมีพวกเมิงคอยทำให้กุยิ้ม ทำให้กุหัวเราะถึงจาหัวเราะทั้งน้ำตา 555! ขอบคุณจิงๆนะเพื่อน กุคงไม่ต้องเอ่ยนามพวกเมิงหรอกนะ พวกเมิงคงจารู้ๆกันอยู่ ว่าพวกเมิงคือเพื่อน ของกุ รักพวกเมิงนะ ขอบคุณใครอีกคนที่ทำให้เรามีความสุขมากมาย ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ขอบคุณที่คอยเป็นห่วง ทำให้เรายิ้มได้ หัวเราะได้ และวันนี้ที่ทำให้เราร้องไห้ได้เช่นกัน เราอยากจะบอกเธอนะว่า เราไม่โกรธ เราไม่ได้เกลียดเธอ แต่กลับรู้สึกเห็นใจเธอด้วยซ้ำ กับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด " เราให้อภัย " จากนี้ต่อไปเราสองคนต่างคนต่างอยู่น่ะดีแล้ว ทุกคนย่อมมีทางของแต่ละคน อย่าพยายามทำให้สิ่งที่มานจากไปแล้วกลับมาเลย เก็บความรู้สึกดีๆที่เคยมีเอาไว้ดีกว่าเนอะ อย่าให้มันต้องเสียไปมากกว่านี้เลย เราหวังว่าเธอคงจาเข้าใจ... ดูแลตัวเองด้วย July 30 โครตรัก...(เอ็งเลย) วันก่อนปอๆเพิ่งไปดูหนังมา...โครตรัก เอ็งเลย ไปดูกับหมูอ้วนๆบางคน เหอๆ หนังสนุกดีนะ ซึ้งด้วย ฉากตอนที่เปิดเพลง " เขียนถึงคนบนฟ้า " อยากร้องไห้อ่า แต่พอเห็นหน้าโน๊ต อุดม เท่านั้นแหละ อิปอก็ฮาแตกสิค้าบ หน้ามันกวนตีนนะ ร้องไห้ไม่ออกเลย หนังเรื่องนี้แนะนำให้ไปดูกันเลย รับรองคุ้ม ดูแล้วจาได้รู้ว่าบางทีเวลาก็ไม่ได้ช่วยอะไร ถ้าคุณมีอะไรที่อยากพูดหรืออยากบอกคนที่เรารู้สึกดีๆกับเค้า ก็จงรีบทำซะเถอะนะ ก่อนที่ทุกอย่างมันจาสายไป หลายคนคงไม่โชคดีเหมือนในหนังเรื่องนี้หรอกนะ
ดูหนังเสร็จก็ประมาณเที่ยงคืนอ่า ตอนออกมาก็เจอไอ้เป้ากะกัญญ์ด้วยเลยมานั่งคุยกันแป๊บนึงก้เลยแยกย้ายกันกลับ เข้ามาใน มอ ก็มาเจอที่ร้านนมอีก แต่ไอ้สองคนนั้นมันสั่งกลับบ้าน กุก็เลยได้นั่งกินกะไอ้อ้วนสองคน กินเกือบไม่หมดอ่า กุอิ่มจาตาย บังคับกินขนมปังให้หมดซะงั้น แทบอ้วกแตก ถึงกระนั้นมานก็ยังจาชวนกันกินบะหมี่ต่ออีกนะ ไอ้สองคนนี้อยู่ด้วยกันเป็นไม่ได้เลยนะชวนกันกินตลอด ยังอ้วนไม่พอเหรอเนี่ยหา...555+
หลังจากินนมกันเสร็จเราก็ไปนั่งรถเล่นกันต่อนะค้าบพี่น้อง ที่บ้านเป็นเศรษฐีบ่อน้ำมันรึไงไม่รู้ ขับรอบสารคามอยู่ สามรอบอ่ะ นั่งรถตอนดึกๆ นี่ดีเนอะ สบายใจดีอ่ะ กุชอบ
ปล. ตอนนี้รู้สึกว่าทุกๆอย่างมันเริ่มโอเคขั้น ไม่รู้ว่าเธอจาอยู่กับเราอย่างนี้ไปนานเท่าไหร่สินะ นั่นน่ะสิ เราก็ไม่รู้เหมือนกัน กับครั้งนี้ ทุกอย่างจาเป็นยังไงกันต่อไป เราไม่รู้ เราตอบไม่ได้เพราะนั่นมันเป็นอนาคต ส่วนอดีตแน่นอนว่าทุกคนต้องมีจิงมั้ย? แต่เราก็อยากจะบอกเธอนะว่านั่นมันก็เป็นแค่อดีตอีกเช่นกัน เราจาพยายามไม่เอาอดีตมาทำให้ปัจจุบันแย่ลง เราไม่สัญญาว่าจาทำได้ทั้งหมด แต่เราอยากจาบอกว่าเราจาทำปัจจุบันที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ให้ดีเท่าที่เราจะทำได้ก็แล้วกันนะ สำหรับอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เรามาตลอด สำหรับวันก่อนที่พาไปดูหนัง นั่งรถเล่น กินข้าว สำหรับวันก่อนๆโน้นด้วย สำหรับทุกๆวัน ทุกอย่างที่เธอทำ เราอยากบอกว่า
" ขอบคุณ " July 08 Hair care อาทิตย์ก่อนปอๆ เพิ่งไปตัดผมมา ไปกะน้องโบ โบไปดัดผมซะเปรี้ยวเชียว เดินมานึกว่า Rain ก็ที่ร้านเดิมนั่นแหละค่ะ
Hair care ตอนเข้าไปคนเยอะมากๆ นั่งรอตั้งนาน แต่มันก็คุ้มค่านะเนี่ย พอถึงคิวกุ พี่เดช (พี่เจ้าของร้าน) ก็ถามว่าต่อไปใครคับ พอดีมันถึงคิวกุไง แล้วคนมันเยอะ พี่แกก็เลยต้องเป็นคนสระผมเอง เพราะภรรยาคุณพี่แก ไม่ว่างไง โอ้ว...อิปออย่างโชคดีเลยแหละ ผู้ชายอาไรไม่สระโครตจาเบา สบายสุดๆ ประทับจายยย...พอตอนตัดแกก็ถามว่าเอาทรงไหนครับน้อง กุก็ไม่รู้จาเอาแบบไหนเนาะ ก็ให้พี่แกตัดเลย พอเส็ด.... ผลปรากฏว่า เป็นที่พอใจของปอๆ มากค่ะ พี่เดชไม่ทำให้ผิดหวังเหมือนเดิมเลย แอบดีใจอ่ะ ตัดทรงนี้มีแต่คนชม เพื่อนที่คณะทักเพียบ แถมถามร้านที่ตัด แล้วบอกว่าอยากไปตัดมั่งอ่า 555+ อิปอๆก็ลอยสิค้าบพี่น้อง ^^
2 ก.ค. Freshy night ค่ะ ประกวดดาวเดือนมหา'ลัย เป็นที่สนุกสนานกันมากได้ดูคอนเสิร์ต play ground ด้วยอ่ะ เต้นมันส์โครต หลุดโลกไปเลย ส่วนน้องแอมมี่ กะ น้องบอล ดาวเดือนคณะเราก็ถือว่าประสบความสำเร็จนะ เข้ารอบห้าคู่สุดท้าย น้องแอมมี่ได้ลำดับที่ 3 ส่วนน้องบอลก็ได้รางวัลมิตรภาพ น้องๆเค้าก็น่ารักดี
ขอเมาท์หน่อยละกันนะ เมื่อวานไปเรียนเกาหลีมา แล้วตอนเลิกเรียนมันมีประชุมงานกลุ่มต่อไง กลุ่มพวกกุก็เลยออกมาเป็นกลุ่มสุดท้าย ตอนออกมานอกห้องก็เห็นผู้ชาย 3 คนอยู่หน้าห้องก็ไม่ได้สนใจไงตอนแรก เค้าก็เดินนำหน้ากุไปก่อน แล้วซักพักก็มีผู้ชายคนนึงหันกลับมาถามกุว่า " โทดนะครับ ชื่ออะไรครับ " อ้าวเอาแล้วไงกุ กุก็เลยหันหน้าไปทางไอ้หญิง สามชิกในกลุ่มกุนี่แหละ แต่เป็นเพื่อนของสามคนนี้ไงว่า ' ถามหญิงดูสิ หญิงกูรู้จักเรา ' มันก็เลยหันไปถามไอ้หญิง กุก็เลยเดินเข้าห้องน้ำไปไม่ได้สนใจ จากนั้น หนึ่งชั่วโมงต่อมาคร๊าบพี่น้อง ....มานก็โทรมา กุเห็นเป็นเบอร์ไม่คุ้น ก็แอบแปลกใจนิดนึง ก็เลยรับ
ปอๆ : ฮัลโหล สวัสดีค่ะ
ไอ้คนนั้น : ฮัลโหล ปอเหรอ อย่าลืมมาทำงานล่ะ
ปอๆ : หา ... งานอะไรอ่ะ (กุก็เริ่มงง)
ไอ้คนนั้น : ก็งานเกาหลีไง อย่าลืมนะ
ปอๆ : ก็ตกลงกันแล้วหนิว่าจาทำอาทิตย์หน้า
ไอ้คนนั้น : เหอๆ เราล้อเล่นน่ะ
ปอ ๆ : อ้าว แล้วใครเนี่ย
ไอ้คนนั้น : ก็คนที่ถามชื่อปอ ไง จำไม่ได้เหรอ
ปอๆ : อ่ออ แล้วไปเอาเบอร์เรามาจากไหนเนี่ย
ไอ้คนนั้น : ก็ถามจากหญิง ไง ถามปอ ปอก็คงไม่บอกเรา ใช่มั้ยล่ะ
ปอๆ : เออ ก็คงใช่
ไอ้คนนั้น : แล้วปออยุ่หอเหรอ อยู่กับใครอ่ะแฟนเหรอ
ปอๆ : ไม่ใช่อ่า อยู่กับเพื่อน
ไอ้คนนั้น : เอ้าเหรอ แล้วปอมีแฟนยังอ่ะ
ปอๆ : เรื่องส่วนตัว เราขอไม่ตอบนะ
ไอ้คนนั้น : ก็เราอยากรู้นี่นาตอบไม่ได้เหรอ
ปอๆ : อยากรู้ได้ แต่ไม่อยากตอบ แล้วนี่โทรมามีอาไรล่ะ
ไอ้คนนั้น : เรื่องส่วนตัวเราไม่ตอบได้มะ
ปอๆ : อ้าว กวนตีน
ไอ้คนนั้น : เหอๆ กวน
จากนั้นก็คุยกันอีกนิดหน่อย กุก็แอบกวนตีนเค้าไปเด๊ะ เพิ่งคุยกันครั้งแรก เหอๆ เค้าคงกระเจิงไปหมดแล้วล่ะเนี่ย ท่ามากอีกแล้วกุ นานๆจามีหลงมาซักคน 555+ พวกอีพันชุ์กับโบ้ กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่เลยอ่า เพราะว่าคนเนี่ย พวกมาน มองๆ กันอยู่ตั้งแต่ในคาบเรียนเกาหลีแล้วไง เหอๆ ถ้าเพื่อนๆกรี๊ด ขนาดนี้ เล่นต่อดีมั้ยเนี่ย...ซะงั้นกุ ก็โอนะ ขาวๆ สูงๆ แต่ก็ไม่ได้หล่ออาไรมากมายหรอก ก็โอ อิฝ้ายก็ยุ เออนะ เพื่อนกุ ช่างดีจิงๆ แต่กุว่าเค้าคงไม่กล้าโทรหากุแล้วล่ะ กวนตีนไว้เยอะ
พลาดแล้วๆ กุ 555+
ปล. Happy Birthday อินังฝ้ายๆ นะคะ ไงก็มีความสุขมากๆ ค่ะเพื่อน
ขอบคุณพี่เดช สำหรับทรงผมใหม่ที่ดูดี
ขอบคุณสำหรับบางคนที่โทรมาเล่นด้วยทุกวัน รู้มั้ย ว่ามันทำให้เรารุสึกดีขึ้นกว่าการอยู่คนเดียว ทำให้เรารุสึกว่าทุกวันมันน่าอยู่ขึ้น ถึงตอนนี้เราจายังให้เธอ ได้แค่นี้ แต่เธอก็ไม่เคยบ่น ไม่ทิ้งเราเลย ยังอยู่กับเรามาตลอด จาว่าไปเราก็คุยกันมาเกือบจา 5 ปีแล้วสิเนอะ พยายามต่อไปละกันนะ ขอบคุณมากๆ จิงๆ
June 24 สัปดาห์อันแสนเหนื่อย...ของปอๆ เปิดเทอมมาได้อาทิตย์กว่าแล้วจ้า ปอตื่นไปเรียน 8 โมงเช้าทุกวัน ไม่เคยโดด สุดยอดมั้ยกุ ไม่เคยทำได้มาก่อนเลยนะเนี่ย ตารางเรียนอันแสนโหด เรียนเช้า กว่าจาเรียนเส็ดก็ค่ำ เหนื่อยแสนเหนื่อยเลยค้าบพี่น้อง อาทิตย์นี้เจอท่านอาจารย์ใหญ่ละ ในวิชา Anatomy เพิ่งรู้ว่าเป็นอย่างนี้นี่เอง ร่างกายยังอยู่ครบทุกส่วน หน้ายังมองออกอยู่เลยว่าเป็นหน้า คิดแล้วยังเห็นภาพอยู่เลยเนี่ย เหอๆ เห็นแล้วเริ่มปลงตกนดนึง คนเราก็มีแค่นี้ละเนอะ ตายไปก็เหมือนกันทุกคน ไม่เหลือความหล่อ ความสวยให้เห็นอยู่เลย เป็นเพียงร่างที่ไร้วิญญาณเท่านั้น วันอังคารเรียนแลปสองตัว หกชั่วโมง แล้วต่อด้วย bio chem เลิกค่ำอ่ะ คิดได้ไงตารางเรียนแลปสองตัวภายในหนึ่งวัน มันแสนจาดูดพลังไปจากชีวิตกุ กลับหออาบน้ำเส็ด กะว่าจาเป็นเด็กดีอ่านหนังสือ แต่พอนั่งลง ตามันก็จาปิดแล้ว สรุปคือเอาหนังสือปิดหน้าแล้วหลับ...โอ้ว มันช่างดีจิงๆ ตอนนี้อยากจานอน นอน และก็นอนทั้งวันเลย
ช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงเชียร์คณะด้วย ผองเพื่อนของกุ รุมั้ยว่ามันทำหน้าที่อาไรกัน....แต่น แต่น แต๊น มานเป็น staff ว๊ากกันเว้ยสุดยอด แต่ละคนบ้าๆทั้งนั้นเลย แต่พอว๊ากมาน่ากลัวอ่ะทั้ง อิฝ้าย อิกัน ลิตเติ้ล อิโบ แตงโม แล้วก็พี่เอิร์ท ไปนั่งดูพวกมันซ้อมแล้วขำ แต่ก็น่ากลัว บุคลิกแต่ละคนปกติจาสนุกสนาน ฮาๆ ไปเก๊กมาดเข้ม เหอๆ แปลกตาน่าดู
วันก่อนไปเลือกดาว เดือนของน้องปีหนึ่ง พี่น้องค้าบอยากจาบ้าตาย ไม่มีคนไหนที่แบบว่าส่งแล้วจาชนะเล๊ย ถ้าส่งประกวดนางสาว อบต. หนิได้เลย ผู้ชายดูดีหน่อยก็ แต๋วแตกซะงั้น...เด็กเอ๋ย เด้กน้อย พี่เสียดายจังเลยค่ะ อุตส่าต์ จาจีบเอามาเลี้ยงต้อยซะหน่อย หมดเลยกุ ส่วนน้องรหัสก็ยังไม่เห็นหน้าเลย... เริ่มจาขี้เกียจเขียนแล้วล่ะค้าบ เอาเป็นว่าวันนี้เล่าแค่นี้ก่อนละกัน เด๋วมาเล่าใหม่นะจ๊า...
ปล. " จงเห็นคุณค่าของคนที่เค้าแคร์คุณ ก่อนที่คุณจะเสียเค้าไป " เหมือนเราตอนนี้ เราเคยถามตัวเองหลายครั้งว่าทำถูกมั้ย? กับการไม่ยอมรับฟังเหตุผล การเข้าใจและเชื่อในสิ่งคนรอบข้างบอกมากกว่าที่จะให้โอกาสแกได้อธิบาย หรือถ้าแกผิดจิงเราจาให้โอกาสแกอีกครั้งได้มั้ย นั่นน่ะสินะ แต่จนถึงวันนี้ก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้เลย แต่สิ่งที่เรารุสึกได้ในตอนนี้คือ เราคงจาเสียคนที่เค้าแคร์เรามากคนนึงไปแล้วจิงๆ ... June 14 เดินหน้ากันต่อไป สวัสดีค้าบพี่น้อง.... ไม่ได้อัพเป็นชาติแล้วว แบบว่ามันขี้เกียจอ่ะเน้อ ปิดเทอมไปสามเดือนกว่าๆ มีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะแยะเล้ย ไม่รู้จาเริ่มยังไง มันมีทั้งเรื่องที่ดี ทั้งเรื่องที่ร้าย อย่างว่าแหละ มานจาดีทุกอย่างก็เป็นไปไม่ได้อ่ะเน้อ ตอนนี้เข้าหอแล้ว อยู่หอใหม่อีกแล้ว คราวนี้ห้องอย่างหรูเลย เห็นแล้วบอกได้เลยว่าโครตจาโรแมนติกค่ะ ห้องสีชมพู อิปอเห็นแล้ว
โอ๊ย...ตายแล้ว กุไม่ชอบสีชมพู อ่ะ หวานโครตเลย....เด๋วมาอัพต่อๆ ไปกินข้าวก่อนเน้อ
มาแล้วว....ตอนนี้เป็นเวลาเกือบตี 1 แล้ว แต่อิปอยังตาสว่างอยู่เลย พรุ่งนี้เรียน Anatomy ตอน 8 โมงเช้า เค้าบอกว่าห้ามสายด้วย เพราะอาจาร์ยอย่างโหด ซวยแล้ว...กุจาตื่นทันมั้ยหว่า ? ต้องติดตามกันพรุ่งนี้แล้วล่ะ เหอๆ ตอนเย็นไปกินสเต็กกับ ฝ้าย ตาร์ แล้วก็ดิน มีเจ้ามือค่ะงานนี้ ของฟรี ปอชอบค่ะ เจ้ามือก็คือ ' ตาตาร์คุง ' นั่นเอง ขอบใจหลายๆเด้อค่า...อร่อยๆ
แต่ตอนนี้ปอเพิ่งท้องเสียไปค่ะตาร์ อิฝ้ายสองรอบแล้ว กินกันเยอะไปหน่อย พุงทะลักเลย 555+
ขึ้นปีสองแล้น อายุเยอะขึ้น เรียนหนักขึ้น มีอาไรให้รับผิดชอบมากขึ้นตามไปด้วย เห็นตารางเรียนแล้วบอกตรงๆ ว่าแอบคิดนิดนึงว่ากุจารอดมั้ยวะเนี่ย...เดินหน้ากันต่อไป ต้องเดินอีกห้าปี สู้ๆ เข้าไว้เพื่อน พวกหมอๆ มข. ก็ได้ยินว่าเรียนหนักกัน สู้เข้าไว้ละกันเน้อ แต่ตอนนี้ปอต้องไปนอนแล้วล่ะนะ พุ่งนี้ค้องแหกขี้ตาตื่นเช้าจ้า...ไปแล้ว ฝันดีนะ
ปล. * วันนี้ขอบคุณนะคะสำหรับสเต็ก อร่อยมากมายค่ะ ^^
* สำหรับบางคน โทรหาแล้วก็บ่มีไรคุยกันน๊ออ... เวลากุอยากคุยอ่านะ เออ ให้มานได้อย่างงี้เน้อ
* ของที่ฝากไปได้แล้วก็บ่โทรบอกกุน๊อ...จารุมั้ยล่ะว่าแกได้แล้วน่ะ ขอบใจเด้อ....
* ช่วงนี้ใช้เงินโครตจาเปลือง ไม่ไหวแล้ว ต้องประหยัดแล้วนะนังปอ
March 10 bye bye...Freshyเฮ้อออ....ขอถอนหายใจยาวๆ ซักทีหน่อยและกันนะ
ถอนด้วยความโล่งใจ สอบเสร็จซะที
กว่าจาผ่านมาได้ โอย...เหนื่อยโครต
ถึงตอนนี้ก็จบปีหนึ่งแล้วสินะ...จาขึ้นปีสองแล้วค่ะ ปอๆ
บ๊าย..บาย ความเป็น Freshy แก่ขึ้นละ ไม่ใช่น้องใหม่แล้วโว้ย
ปีหน้าเป็นพี่ปีสอง...ดีๆ ผ่านไปๆอีกปี แป๊บเดียวเด๋วก็หกปี
เรียนบ้าง...เล่นบ้าง...เฮฮากับเพื่อนบ้าง
...เรียนๆเล่นๆ เราเป็น เภสัชฯ...สู้ๆกันต่อไป
เมื่อวาน...เมื่อสอบเสร็จเรากต้องทามการฉลองใช่มั้ยเพื่อน
ดังนั้นพวกเราก็ไปฉลองกันอ่ะเน้อ...ที่ไหนน่ะเหรอคงไม่ต้องบอก
ที่เก่า ที่เดิม เรารู้กันเนอะ...555+
เพื่อนกลับมาจากขอนแก่นบ้าง กทม. บ้างเยอะแยะเลย
มีความสุขว่ะ อยู่กับเพื่อนเยอะๆ ไปกินข้าว กินนมกัน สนุกเชียว
บรรยากาศเก่าๆสมัยมัธยม...คิดแล้วกุก็อยากกลับไปเป็นนักเรียน
อีกเหมือนกันนะเนี่ย กลับไปใส่คอซอง กระโปรงเทา
เอาแล้วๆกุ...พรรณายังกะคนแก่
อ่านะ...ให้กุๆ หน่อยเถอะ
เล่าถึงเมื่อคืนกันหน่อย...อยากบอกว่าสนุกโครต
ใครไม่ได้ไปขอบอกว่าเสียใจด้วยนะเว้ย
เพื่อนเยอะมาก กุนับได้ประมาณยี่สิบกว่าคน แบบว่าโต๊ะยาวมาก
ขี้เกียจร่ายชื่ออ่ะ...มันเยอะ จำไม่หมด
จาคุยกะเพื่อนทีต้องเดินไปใกล้ๆ...งานนี้มีเพื่อนบางคนที่เราคิดกันม่ายถึง
ว่าเขาจาไปมาด้วย นั่นก็คือ แก้ว แผน บิ๊ก ตั้มกะหนึ่ง นี่อีกคนแพนๆค่ะ
เพื่อนที่คณะ ๆ....เพื่อนๆเก่ากุนี่ก็เปรี้ยวกันสุดยอด
แบบว่าสวยกันทุกคน คืนนี้ เพื่อนๆปอๆ เจิด ม๊ากมาก.....
เต้นกันมันส์มากๆ...ไม่รู้จาเล่าไงดีถึงจาเห็นภาพ
คือแบบว่าทุกคนฮา...ทุกคนสนุก สงสารแต่หนึ่งๆ แหละ
กินกะคนอื่นเค้าม่ายได้ กุก็เลยต้องทำหน้าที่เพื่อนที่ดี
เทโค้กให้แทน...เสียสองร้อยกินโค้ก 2 แก้ว...555+ ม่ายคุ้มเลย
ส่วนกุ โอ้ววว...ได้สัมผัสละ RED คงไม่ต้องบอกนะว่ามานคือ น้ำ ชนิดหนึ่ง
มีหมู่ทางเคมี OH เอ่อ...แบบว่ารสชาติ
นี่มันช่าง เหอๆ นุ่มลิ้นดีจิงๆ บ้วน...พูดเหมือนเชี่ยว ซะงั้นละกุ
ก็ของแพงนี่นาเป็นธรรมดาที่มานต้องอร่อย...เนอะ ๆ
ส่วนคนนี้ไอ้แก้ว...ยีราฟคอยาว กลายเป็นยีราฟคอพับไปเฉยเลย
น่าสงสารมานอ่ะ ท้องเสียก่อนมา...แถมพอมานั่ง ก็ยกไปหลายแก้ว
หันไปนี่แบบว่ามานกำลัง...ถือขวดรินเองเลยอ่ะ
อีปอๆ เห็นแบบว่าตกใจ เป็นไปได้นะเมิงตลกดี
บิ๊กเองก็เต้นซะกระจาย...เป็นภาพที่เห็นได้ไม่บ่อยนัก...ดูไว้ๆ
ประมาณตี 1 มานก็ปิดซะละ ไม่น่าเลย...กุกำลังได้ที่เลย
เซ็งเลยอ่ะ.....
ตอนออกมานี่แหมกุไม่อยากจาเล่าถึงความโวยวายของอีพันชุ์
ตลกมันอ่ะ เออๆนะ เอาเป็นว่ากุไม่เผาดีกว่า...สงสารคนเมา
กลัว ติ้งๆเข้ามาอ่านแล้วจารับม่ายได้.....555+
ส่วนฝ้ายๆก็น่าเสียดายแทน ออกมาช้า ไงล่ะเมิง ม่ายได้เจอพี่โจ้เลย
ส่วนคนบางคน มีความสุขละสิ...ก็ได้หอมแก้มนี่นา อิจฉาเด๊...
พอเข้ามาใน มอ ก้ไป surprise วันเกิดไอ้ขาสั้น
วันนี้วันเกิดมันด้วยไงก็ Happy Birthday นะเพื่อน...
ไงก็ขอให้แกได้เป็นหมอ อย่างที่แกอยากเป็นละกัน...
ขอบใจ...สำหรับความเป็นเพื่อนที่ดีมาตลอด...คอยดูแลเพื่อนๆ(เวลามานเมา)
ถ้าแกซิ่วรอดพวกกุคง...สบายใจ เพราะจาไม่ได้เจอเมิงอีก...อ่ะล้อเล่นๆ
สรุปวันนี้ก็ผ่านไปอีกวัน...เป็นวันที่ปอๆมีความสุขและสนุกมากๆ
ขอบใจผองเพื่อนทุกคนที่ทำให้ความสนุกเกิดขึ้น
ป.ล. - ขอบคุณฝ้ายๆนะคะ ที่อุตส่าห์สละเวลาสวยของฝ้าย มาแต่งหน้า
ทำผมให้ปอๆ สวยสมใจค่ะ ชอบๆ
-เออ...เพลงในบล็อกเพลงนี้ฟังแล้วชอบ ชื่อเพลงคำเชยๆ ของ Big & The Superband
เพราะดีอ่ะ กว่าปอๆ จาหามาได้นะเนี่ย ตั้งนาน
-ใครที่กำลังจาไกลกัน ก็ขอให้ใช้เวลาช่วงนี้อยู่ด้วยกันให้มากๆละกันนะ ....เป้าๆ
-อีใหม่ หนีแม่มาเที่ยว เป็นไงละเมิง สนุกดีมะ กุละชอบ เออ ได้เจอ ไอ้ดวง
หมาตัวใหม่ของเมิง มันน่ารักดีอ่ะ กุชอบ ไม่เหมือนไอ้หมูแฮม
กะไอ้โดโด้ของกุ ที่มันน่าเตะ มากกว่าน่ารัก แต่กุก็ร๊าก...มันนะเว้ย
- เฮ้อ...เศร้าใจจังโว้ย ส่วนกุถึงอยากจาใช้ เวลาอยู่กับคนที่อยากอยู่ด้วย
แต่ก็นะ มันเป็นไปไม่ได้...ช่างเถอะ กุทำใจดีกว่า
-เปลี่ยนบล็อกสีละ เบื่ออันเดิม...ชีวิตคนเราก็คงเหมือนสีเทานี่แหละเนอะ
ไม่มีอะไรที่จะดำไปหมด เหมือนในคนหนึ่งคนที่ไม่เลวไปทุกอย่าง
ไม่มีอะไรที่จะขาวไปซะหมด เหมือนในคนหนึ่งที่ไม่ได้ดีไปทุกอย่างเช่นกัน
ทุกอย่างมันมีความสมดุลของตัวมันเองเสมอ อยู่ที่ว่าเราจะยอมรับ
ในส่วนดำของใครบางคน นั้น ได้หรือไม่...
ไปละ วันนี้ร่ายยาวเป็นพิเศษ ก็มานสนุกนี่นาขอเล่าหน่อยละกันเนอะ ^^
February 14 หลังม๊อ...หลังมอ เอาอีกแล้วค่า....นังปอๆ วันเสาร์ไอ้เปรียวมาจาก มน. มานก็โทรมาบอกว่า " ปอกุจาไปขอนแก่นนะ เมิงต้องมานะเว้ย ไม่มากุโกรธ" เอ้าซะงั้นเลยนะเมิง ตามหน้าที่เพื่อนที่ดีกุก็ต้องไปสิคะ ไปแล้วก็ได้เรื่องเลย คืนนั้นเลย เพื่อนๆอ่านหนังสือกันอยู่ พอพวกเราไปปุ๊บ 555+ มันก็เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ไปหลังม๊อ...หลังมอ แสนจาสบายใจเด๋วนี้มานปิดช้า ไปกันหลายคนเลย กัญญ์ ใหม่ พลอย ปุ้ย เปรียว มิว เมย์ คนนี้ตามมาทีหลัง ป็อป กะ กิ๊ฟ ก็ตามมาแป๊บนึง เออลืมบอกไปว่ามีแมนๆ กะ ติ้งๆมานั่งด้วย แดนซ์ กันแบบว่ากระจาย อีปอเป็นบ้าเต้นไม่หยุดเลย บ้าไปแล้วกุ มันส์....
เมื่อวานได้ดอกไม้กะคนอื่นเค้าแล้วว....แสนจาสุขใจ ดอกแรกที่ได้เลย จากอีมิวๆ ได้จากมันทุกปี อีกดอกที่ได้ก็คือ ดอกลิลลี่สีขาว ได้จากใครน่ะเหรอ แต่น แต๊น....ตื่นเต้นค่ะ ฝ้ายๆนั่นเอง บ่ช่ายใครที่ไหน สรุปปีนี้กุก็ได้ดอกไม้วันวาเลนไทนืจากเพื่อนๆเช่นเคย
ปล. ผ่านไปอีกหนึ่งวัน วันนี้ก็เหมือนทุกๆวัน ไม่มีอะไรในตัวเราที่เปลี่ยนแปลง ไม่มีอะไรที่พิเศษกว่าทุกวัน ปอๆ ยังคงต้องเรียน ต้องเผางาน
ต้นไม้ ของปีที่แล้วยังอยู่ และโตขึ้นเยอะ ถึงวันนี้ก็ปลูกมาครบหนึ่งปีพอดี อาทิตย์ก่อนกลับบ้านไป มันออกดอกสวยเชียว แต่ความรู้สึกของคนให้ กับ คนรับนี่สิ ไม่ได้เติบโต ตามต้นไม้นั่นเลย มันเหี่ยวลง และใกล้จาตายเต็มที อีกไม่นาน คงเหลือแค่ความทรงจำก็เท่านั้น...
เห็นทรงผมใหม่ของ มารุต ละ เหอๆ แนวดีเนอะ.....5555+ เหมาะกะแกแหละ
February 10 วิปโยคจาสอบ.... Final แล้วเน้อออ
เผลอแป๊บเดียวจาสอบอีกแล้วโว๊ยย..
อาทิตย์ที่แล้วเผางานทั้ง อาทิตย์เลย
ไม่ได้หลับได้นอน...นั่งแหกตาทำถึงเช้า
สั่งงานตั้งแต่ต้นเทอม นังปอ ไม่ทำ มาทำท้ายเทอม
เป็นไงล่ะที่นี้...ตายไปเลย
นี่ยังเหลือรายงานอีกเล่ม Pharm O
วิชาคณะเว้ยๆๆ ยังบ่ทำ ตายๆๆ
ด้วยความอุบาทว์ของกุ วิชานี้ตั้งแต่เปิดเทอมมา
กุเข้าไปเรียน 3 คาบ คณบดีคงแอบแปลกใจว่า
เด็กปี 1 มีไอ้เด็กคนนี้เรียนคณะกุด้วยเหรอเนี่ย
เพราะไม่เห็นมานเข้าเรียนซักที
เลวดีแท้เล๊ย......บ่ตื่นไปเรียน 555+
เออ ว่าแต่ช่วงนี้เป็นอาไรกันไปหมดวะผองเพื่อน
วิปโยค อะไรกันหนอ........
ทำไมดูชีวิตแต่ละคนมันถึงได้วุ่นวายกันอย่างงี้วะ
จาสมหวังกันซักคนได้มั้ยเนี่ย...
รวมทั้งตัวกุเองด้วยแหละว๊า.....
กุเป็นไรอีกวะเนี่ย.....งงๆ
ทุกอย่างมันมีทางออกเสมอแหละ นะเว้ย
แค่ตอนนี้ ลม พัดฝุ่น เข้าตาพวกเมิงก็เท่านั้น
ทำให้มองไม่เห็นทางออกข้างหน้า ลอง...หลับตา
แป๊บนึง แล้วค่อยลืมตาขึ้นมาใหม่....บางที
เมิงอาจจาเห็นอาไรดีๆกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้นะ
concept อีปอมานเน่า ไงกุก็ขอแอบเน่าหน่อยละกันเด้อ
ฟังเรื่องของพวกเมิงแล้วรุ้มั้ยว่า กุเศร้าด้วย
ไหงเป็นงี้กันหว่า เฮ้อ...
ผู้หญิง 602 สวยถึกและบึกบึน ไม่ใช่เหรอ เรื่องแค่นี้
ทำอาไรพวกเราไม่ได้หรอกใช่มั้ยวะเพื่อน
มีอาไรพวกเมิงเล่าให้กุฟังได้เสมอนะเว้ย
ถึงบางครั้งกุจาได้แค่รับฟัง...ก็กุปลอบคนไม่เป็นซะด้วยสิ
แต่ก็ดีกว่าไม่มีใครฟังพวกเมิงล่ะ...จิงมั้ย?
แต่ตอนนี้ ต้องอ่านหนังสือสอบกันก่อนเว้ย ไม่งั้นซวยกันถ้วนหน้า เข้าใจ๊
ปล. มิวๆ กุอยากเห็นเมิงมีความสุขซะที ลองดูซักครั้งนะเพื่อน
ถามตัวเองดีๆ กุคิดว่าเมิงรู้ ว่าเมิงควรทำยังไง
เมิงคงมีคำตอบให้ตัวเองอยู่แล้ว
ถ้าเป็นกุนะมิวกุจาเดินต่อ ก็อยู่แค่เอื้อม ยื่นมือไปหยิบก็ถึง
แล้วเราจาไม่ลองดูหน่อยเหรอ
พันชุ์ๆ กุยังไม่ได้คุยกับเมิงเลย แต่กุเป็นห่วงเมิงนะเว้ย ช่างมานน....
ปล่อยมันไปไอ้คนแบบนั้น สาดด !! รับรองอย่างอีชี่ๆแล้ว หาได้ดีกว่านี้เยอะค่ะ
เชื่อปอๆนะคะ
เติ้ลๆ ไม่มีไรมากหรอกค่ะ อย่าคิกมากนะคะ เพื่อนๆ กัน
ไงมันก็รักกันอยู่แล้วเนอะ
ปอๆ(ตัวกุเอง) จาทำอาไรก็ดูให้ดีๆนะเมิง คิดให้มากๆ
เมิงหนิยิ่งชอบมองคน ไม่ออกอยู่
อย่าเชื่อในสิ่งที่เห็นเพราะบางครั้ง มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไป
February 07 เออ...ให้มันได้อย่างงี้โอ๊ยยย.........เซ็ง อาไรนักหนาเนี่ย ให้มันได้อย่างงี้นะ
เป็นอย่างงี้ให้มันได้ตลอด .....มีชีวิตด้านเดียวนี่แหละ
ด้านมืดไง มีเรื่องให้ต้องคิด อยู่ตลอดเลยสิ
ไม่เรื่องนี้ ก็เรื่องนั้น ไม่มีวันไหนที่จาอยู่อย่างสบายใจเลยใช่มั้ย
พอๆ เลิก ได้แล้ว แบบนี้น่ะ ทำไปแล้วได้ประโยชน์ไรมั้ย
ก็ป่าวเลย..........คิดไปก็เท่านั้น
ปล. เฮ้อ...สบายใจนะที่ได้คุยด้วย
ขอบใจ ที่อยากให้เรารู้จักคนดีๆ แต่.....
อย่างที่บอก เราคงเหมาะที่จะอยู่คนเดียวมากกว่ามั้ง
ทำไม? หนอ ทำไมหว่า ? ตอนนี้ มันถึงได้รู้สึกเศร้านักหนอกุ
January 29 จรัสฟ้าราตรี...PharmD ผูกพันลา...แล้วจำลา ถึงคราน้องพี่อาลัย
หกปีผ่านไป...ใจหาย
เสียดาย...ที่เรา...ต้องจากกัน
แม้ตัวจะอยู่ไกล หัวใจยังผูกพัน
ก้าวเดิน...อย่าไหวหวั่น
เริ่มวันใหม่..สดใส...พี่เอย
และแล้วก็ผ่านไปแล้วกับงาน Bye'nior ที่พวกเรารอคอย
เตรียมตัวกันมาอยู่หลายอาทิตย์ วันนี้พวกเราก็ได้สวยกันซักที
นังปอนี่เปลี่ยนเป็นชุดที่สี่ละ กว่าจามาลงตัวที่ชุดสีม่วง
สรุปก็ใส่เสื้อตัวที่ซื้อมากะกระโปรงสีม่วงของมิว ซะงั้นน่ะ
แล้วกุจาลงทุนไปหาชุดทำไมหว่า ได้ใส่ชุดแรกที่เตรียมไว้เลยเนี่ย
พวกเราทั้งหกคน ปอ เป้า ฝ้าย กัญญ์ ขวัญ และก็อุ้ม
ไปแต่งหน้ากันที่ covermark ค่ะ สมคำล่ำลือ แต่งหน้าสวยมาก
บล็อกตาแต่ละคนหนิสวยงามมากเลยยยย...
เป้า มาด้วยชุดสีฟ้า กับผ้าพันคอสีขาวของเธอ กุชมเมิงยังว่า " สวยนะเมิงวันนี้ "
ฝ้าย นังคนนี้เหมือนตุ๊กตา ชุดสีสันสดใส ที่คาดผมน่ารัก สมมันตั้งใจ กระปุ๊กลุกเชียว
กัญญ์ สาวคนนี้สวย มาดเฉี่ยวมาก ดังเฉกเช่นทาทา ยัง ตูมๆอยู่นะ เซ็กซี่นะเมิง
ขวัญ สาวหวาน ชุดสีชมพู แต่แอบเปรี้ยวด้วยทรงผม มานกะว่าวันนี้จาหาแฟนให้ได้
อุ้ม นังตาตีบ คนนี้ก็หวานมาก ชุดสีชมพู เหมือนเจ้าหญิงเลยเมิง ไฮโซ
ตี๋ ไอ้ขาสั้น วันนี้มันหล่อแฮะ ถ้าไม่รู้จักนี่รักไปละ เสื้อสีแดงเข้ม มาดดีมาก
จัมโบ้ สไตล์หรูค่ะ เสื้อขาว สุทสีน้ำตาล ขอบอกว่าหล่อเชียว เอ๊ะรึจาสวยดีนะนังโบ้
ลิตเติ้ล เลื้อแม่เสือดาวสาว โอ้ มันช่างเซ็กซี่ดีแท้ แอบหล่อเลย
ส่วนนังนี่แนวโครต แอมค่ะ มาแบบดำๆขาวๆ แต่ชุดที่แกตัดนี่สวยมากเลยนะ
สุดท้าย วารุณี เสื้อส้ม มาดเพลย์บอยมาเชียว แต่ก็หล่อนะ
ส่วนกุดูเอากันเองในรูปละกันนะ 55+ ช่วยบอกด้วยว่ามานเป็นไง
งานจัดที่คณะ บรรยากาศเป็นกันเองมาก พี่ๆตกแต่งสถานที่งามมาก ขอบอก
ได้เอจหน้าพี่กุ๊กแล้วพี่ปีหก น่ารักดีค่ะ คุยกันเองดี
อาหารที่กิน ก็โอเค ของฟรี แค่นี้ก็หรูแล้วเนอะ เพื่อนๆที่คณะสวยๆหล่อๆกันทั้งนั้ง
ได้ไปถ่ายรูปกะหลายคน รวมทั้งนักร้องนำ รับเชิญ ให้ทายว่าใคร
นั่นก็คือ ตาร์ นั่นเอง หล่อเชียวนะวันนี้ เออขอชมหน่อยว่าร้องเพลงเพราะนะเนี่ย
เพิ่งรู้ว่าเสียงดี ส่วน กีกี้ อืมม นะ ดีกลองได้มันส์เช่นเดิมเลยว่ะเพื่อน
จากนั้นพวกเราก็ไปต่อกันค่ะ ที่เก่าเจ้าเดิมเลย สนุกดี
วันนี้เหนื่อยมากเลย สงสัยจาเป็นหวัดด้วยเนี่ย ไม่ไหวละ
ไปนอนก่อนดีกว่า...นะ
ปล.วันนี้แอบอกหักด้วยล่ะ 555+ ขำๆ น่า วันนี้แอบน่ารักดีอ่ะเนอะ คุยด้วยแล้วสนุกดี แต่ก้นะเค้ามีแฟนแล้วจ้า ปอๆ แอบเศร้าเลยค่ะ มะเป็นไรๆ แค่ได้คุยกันเรื่อยๆก็โอละ ไม่ซีเรียสหรอก มะได้คิดไรมาก
January 25 เลือก... ?ว้าวว.....เป็นไงโฉมหน้าใหม่ของบล็อกสีแสบตาดีมะ
อภินันทนาการ การทำ head blog จากอีฝ้ายๆ ค่ะ
ลงมือทำให้เอง ขอบคุณมากๆ นะค๊า..หน้าอย่างปอรึจาทำแล้วออกมาแบบนี้ 55+
ช่วงนี้เป็นไรไม่รู้ รู้สึกว่าตัวเองชอบสีส้ม ออกโทนๆนี้อ่ะ
แต่สีมันก็สวยดีนะ ดูสดใสดี ถึงจาขัดกับความรู้สึก
ที่ค่อนข้างจาหม่นหมองไปหน่อยก็เถอะ
เสาร์-อาทิตย์ เมื่อกี้เพิ่งไปขอนแก่นมา ไปเล่นอีกตามเคย
บ้านมีไม่กลับ แต่ไปขอนแก่น ดีจิงๆเลยกุ
อาทิตย์นี้ยังไม่ได้โทรหาแม่ทั้งอาทิตย์เลยอ่ะ
เป็นไรไม่รู้ ที่จิงก็ไม่ได้มีอาไรเลยนะ ไม่ได้โกรธ
แต่วันนั้นสงสัยแม่อารมณ์ไม่ดีอ่ะเลยพูดเสียงดัง แบบว่ากุไม่ชอบนี่นา
ก็เลยกดวางซะงั้นน่ะ ทำประจำเวลาไม่พอใจใคร เลวดีแท้ ลูกประเสริฐ
นิสัยเสียจิงๆ โครตจาแย่เลย
แต่ไม่เคยโทรไปก่อน เป็นคนแบบนี้อ่ะกลัวเสียฟอร์ม
ไม่เคยง้อใครเล๊ยยยย....ถึงตัวจาผิดก็เถอะนะ
ไปขอนแก่นคราวนี้ เฮ้อ.........
กุไม่น่าไปเลย แบบว่า sad กลับมานิดหน่อย
แต่ไม่รู้จาเล่าไงดี ความรู้สึกมันแปลกๆ บอกไม่ถูก
ได้ไปคุยกับนังมิวๆหลายเรื่องเลย ขับรถอ้อม มข. น้ำมันแพง เราสองคนไม่สนค่ะ
เปิดเพลงไป ขับรถคุยกันไปสบายดีแท้ ปล่อยให้เพื่อนๆ
ทั้งหลาย ออกตระเวนราตรี เป็นคืนที่สาม กันตามสบาย
ฝากให้ ( ตัวเอง ) คิด บางทีคนเราก็จำเป็นต้องเลือกใช่มั้ย?
เลือกทำในสิ่งที่ บางทีอาจจะไม่อยากทำ
ทำแล้ววันนี้อาจจะไม่มีความสุข แต่มันก็ดีกว่าไม่ใช่หรือ?
ที่จะทนโดยรู้สึกว่าเป็นทุกข์ ในวันต่อๆไป ยอมแลกกันไปเลยดีกว่ามั้ย ?
จบความรู้สึกของตัวเองลงวันนี้ ดีกว่าปล่อยไปตามเวลา แล้วจมอยู่กับอดีต
อดีต......ที่ไม่ค่อยจาสวยงามนัก
ก า ร ไ ม่ เ ข้ า ใจ ค ว า ม รู้ สึ ก ตั ว เ อ ง นี่ มั น แ ย่ เ น อ ะ
|
|
|