More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  o~poooooooorPhotosProfileFriendsBlog Tools Explore the Spaces community

Blog

September 06

เจ๊งงงงงง..........

ว้าววว... วันนี้ได้เล่นเน็ทด้วยวู๊ยย
จำได้ว่าไม่ได้เล่นแบบนานๆ เนี่ยจา 3 เดือนแล้วมั้ง 
เนื่องจากว่าปิยฉัตร คอมเจ๊ง เจ๊งจิงๆ คับพี่น้อง
แบบว่าใช้ไม่ได้เลย.... สรุปคือ กุต้องซื้อใหม่
แต่ว่าตอนนี้กุยังไม่มีตังค์ 555+ คงต้องรอไปก่อน
 
 
ช่วงนี้มีแต่เจ๊ง เจ๊ง แล้วก็เจ๊ง
น่าเบื่อเหมือนกันเนอะ ช่วงนี้สอบตลอดเลย
ทุกอาทิตย์  อ่านวิชาโน้นเส็ด ก็ต้องมานั่งอ่านวิชานี้ต่อ
แถม กุยัง ตก Pharmacology ด้วยนะค้าบ
เฮ่อๆ อันนี้เจ๊งสุดๆ เพราะว่าอิปออ่านชีท ทั้ง 17
ได้ประมาณ 11 ชีทนี่แหละ สรุปคืออ่านไม่จบ
 
 
ส่วนไอ้ที่ตั้งใจอ่าน ตั้งใจจำแบบสุดๆ ประมาณว่าออกชัวร์
ผลปรากฏว่า พอเข้าห้องสอบสับสน ตอบสลับกันไป
เออนะ... มันก็สมควรแล้วที่ตก กุก็ไม่แปลกใจหรอก
แบบว่ากุก็ขี้เกียจจิงๆ มาอ่านอาทิตเดียวก่อนสอบ
ตายไปเลยสิเมิง....................
 
 
สองเจ๊งละ คอมเจ๊ง คะแนนสอบเจ๊ง
เจ๊งที่สามคงใกล้แล้วล่ะ เรื่องแฟน
เหอๆๆ จาว่าไปกุก้ไม่โสดมาได้ซักพักแล้วนี่หว่า เผลอแป๊ปๆ ผ่านไปแล้วปีกว่า
หรือที่เค้าเรียกกันว่ามีแฟนนั่นเอง
กุก้มี 555+ แต่สงสัยกำลังจะเจ๊งไปอีกอย่างง.....
 
 
พักนี้เราคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องเลยเนอะหมู เนอะ
อาจจาไม่ใช่เรา คงเป็นปอคนเดียวล่ะมั้งที่พูดไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่
นั่นน่ะสินะอิปอนี่มันก็ขี้บ่น จิงๆแหละ ขนาดตัวปอยังรำคาญตัวเองเลย
ทำไม่คนอื่นจาไม่รำคาญ อ่านะ แต่มันชินซะละ ให้เปลี่ยนคงยาก
 
 
จู้จี้เกินไป นี่อีกเรื่องที่ปอก้ยังเป็นอยู่
โทรจิกได้ทั้งวัน นั่นสิกุจาโทรทำไมนักหนา?
คำตอบเหรอง่ายๆเลย ก็แค่คิดถึง อยากคุยด้วยเท่านั้นแหละ 
555+ แปลกมะ ที่เมื่อวานกุเพิ่งฟังเหตุผลของผู้ชายคนนึง
ที่บอกเลิกผู้หญิงคนนึงที่คบกันมา 3- 4 ปี เพื่อนๆต่างอิจฉา
ว่า 2 คนนี้เป็นคู่ที่น่ารัก ถึงผู้ชายจาไม่ได้หล่ออะไรมากมาย
ทั้งๆที่ผู้หญิง น่ะน่ารัก สวย  ร่าเริง แต่ทั้ง 2 คนนี้ก็คบกันด้วยความสุข
ปนๆกับความน่ารักของพวกมัน 2 คน
แต่แล้วผู้ชายก็บอกเลิก ด้วยเหตุผลที่ว่าฉันเลิกรักเธอแล้ว
ฉันเบื่อความจู้จี้ ขี้บ่นของเธอ เธอวุ่นวายกับชีวิตฉันเกินไป
อ่านะ .....เฮ้อ กุฟังแล้วก็ยังแบบว่าเอ๋อๆ งงๆ อยู่เลย ว่า คู่ที่น่ารักคู่นี้กลายเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร
 
 
 
 
แต่แล้วคับ....วันนี้กุเองก้ได้ยินประโยคนั้นอีก จากปากของใครคนนึง
คนที่กุคงจาเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเค้ามากไป......
วันนี้เค้าถึงได้บอกว่ากุจู้จี้มากเกินไป น่ารำคาญ ชอบพูด ชอบถามแต่เรื่องเดิมๆ
อ่านะ... ถ้ากุไม่สนใจคนคนนี้นะ กุจาไม่เอ่ยปากถามอะไรเค้าเลย
กุเป็นพวกถ้าไม่สนใจจาไม่ยุ่งไปเลย แต่นี่มันไม่ใช่
เพราะอาไรที่เป็นแบบนี้ คนที่เอ่ยปากพูดมาน่าจะเข้าใจนะว่าทำไม
ก็ไม่ใช่เพราะฉันแคร์ ฉันสนใจในตัวคุณหรอกเหรอ ฉันถึงได้เป็นแบบนี้
 
 
 
เอาล่ะ พล่ามอาไรๆมามากพอแล้ว นั่งมาจาสามชั่วโมงละ
ปวดหลังไปดีกว่า ไปดูหนังดีกว่า ไม่ได้ดูหนังคนเดียวนานละ
กับคนอื่นก็ไม่ได้ดู 555+ เนื่องจากกุไม่ว่าง
สายลับจับบ้านเล็ก น่าสนุกดี เอาไว้จามาเล่าให้ฟัง ไปล่ะ 
 
 
 
 
ปล. ขอโทดด้วยเน้อที่เข้าไปยุ่ง วุ่นวาย กับชีวิตส่วนตัวมากเกินไป
ต่อไปจาพยายามไม่เข้าไปยุ่งอีก จาได้สบายใจกันทั้ง 2 ฝ่าย
จาไม่ถามในสิ่งที่เธอบอกว่ารำคาญ จาไม่จู้จี้ ถ้าอยากเล่นเกม ต่อไปนี้จาไม่บ่น ตามสบายเลยนะ
ขอโทดด้วยละกัน.....
 
 
June 17

อืม.... นะ

ว้าวว.... เปิดเทอมมาแล้ว 2 อาทิตย์
เรียนตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 4 โมงเย็นทุกวัน
เฮ้อ...กุเหนื่อยจัง กลับมาห้องอุตส่าห์ตั้งใจจาอ่านหนังสือนะเนี่ย
สรุปก็หลับเป็นตายตลอด....
 
 
กลับมาจากเรียนตอนเย็นก็เหงาเหมือนกันนะเนี่ย
เข้าห้องมาก็เงียบเชียว....ตอนดึกๆยิ่งโครตเงียบ
มีไอ้น้องวัว กะน้องหมีเป็นเพื่อน 2 ตัว 55+
นอนกอดมานทุกคืน ตัวเปื้อนหมดละ ไอ้หมูบางตัวแหละทำมานเปื้อน
กุมานอนช่วงแรกๆ กว่าจาข่มตานอนให้หลับ
แหะๆ...ก็มันเสียวๆนี่หว่า จาว่าไปกุก็แอบกลัวอยู่นิดๆ
 
 
การอยู่คนเดียวโดยที่ไม่ต้องมีรูมเมท นี่นะ กุเพิ่งรู้ว่า
มันแสนจาสบายจิงๆ สบายกาย สบายใจ
ยิ่งอยู่กับคนนิสัยแย่ๆ นี่ยิ่งแล้วใหญ่เลย
หลุดออกมาได้เป็นบุญของกุจิงๆ สบายสุดๆ
 
 
นอนคนเดียว กินข้าวคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว
ซักพักกุคงจาเป็นโรคซึมเศร้าว่ะ ....ใกล้ละ
ตอนนี้อยากหาอะไรทำตอนเย็นจาได้ไม่ต้องกลับหอเร็ว..เหงาอ่า
อยากอยู่กับเพื่อนๆ จาได้เฮฮา ปาร์ตี้
วันนี้ก็เพิ่งไปกินข้าวกะอีกันๆ มา ต่อด้วยนมเติ้ลกะโบ้ด้วย
ฮาๆ สุด นั่งฟังเรื่องพวกมันแล้วก็ขำดี มีเรื่องให้กุตลกได้ตลอดเลยนะพวกเมิง
 
 
เออ... ตอนนี้กุกลายเป็นคนชอบดูหนังไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รุ
เพราะปกติแล้วกุจาเป็นพวกสมาธิสั้นๆไง ดูอาไรไม่ค่อยได้นาน
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า นั่งดูหนังโดยที่อ่า subtitle ได้
คราวละหลายๆชั่วโมง คงเป็นเพราะไอ้หมูมันพาดูล่ะมั้ง
ก็เลยติดการชอบดูหนังกะหมูมา..... .ซะงั้น
 
 
 
ดูแล้วไม่ค่อยหลับเหมือนแต่ก่อน...แหะๆ
วันก่อนก็เพิ่งดูหนังญี่ปุ่นมาเรื่องนึง หมูโหลดมา
A song to the Sun เป็นหนังที่เกี่ยวกับว่า
นางเอกนะเป็นโรคผิวหนัง ชนิดร้ายแรงประมาณว่า
โดนแดดแล้วจาตายอาไรประมาณนั้นน่ะ...
 
 
 
นางเอกเป็นคนที่ชอบดีดกีต้าร์ ร้องเพลง แล้วก็แต่งเพลงเอง
ในหนังเรื่องนี้จึงมีเพลงประกอบที่เพราะมากๆเลย เนื้อหาก็โอเคด้วย
เด๋วจาเอาลงไดให้ได้ฟังเร็วๆนี้แหละ รอไอ้หมูมานเอาลงให้อยู่
รับรองหลายๆคนได้ฟังคงจาชอบ.......
 
 
อีกไม่กี่วันพ่อกะแม่ก็จามาละ ดีใจจังเล๊ยย
คิดถึงอ่าไม่เจอหน้าตั้งหลายเดือน ไอ้หมูแฮมมานก็คิดถึงเหมือนกันน๊า
รอๆๆ กลับมาเร็วๆนะค้าบ........ ^ ____  ^
 
 
ปล.ตอนนี้กำลังทำใจให้ปลง ปลงซะ เศร้าใจ
     ต่อไปนี้จาพยายามไม่โทรจิกใครละ อยากไปไหนกับใครก็อ่านะ
     ถึงโทรหาบ่อยแค่ไหนก็ยังไปได้ หมดคำจาพูดอ่านะ มีเหตุผลเสมอเวลาทำแบบนี้  เหตุผลที่กุฟังแล้วกุเซ็ง เข้าใจมั้ย ?
 
     พูดกี่ทีก็เหมือนกุไร้เหตุผล ฟังอาไรไม่รู้เรื่องเอาแต่ใจ ทำตัวเป็นเด็ก
     อ่านะ ซะงั้นกลายเป็นงั้นไป อืม.. กุมานพูดไม่รู้เรื่อง โอเค จบ.
     แต่จาทำอาไรก็เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างละกันนะ................
     ทำแบบนี้บ่อยๆ เหมือนเป็นการผลักให้อีกฝ่ายห่างออกมารู้ตัวมั้ย?
     คนเราอ่านะ เมื่อมันเจอเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆบ่อยๆ มันก็อืม..นะ ไม่รู้สิ
     บอกไม่ถูกเหมือนกัน
    
    ต่อไปจาพยายามนะ พยายามเข้าใจเหตุผลของคนอื่นให้มากกว่านี้
    แต่ก็ไม่รู้จาทำได้แค่ไหนนะ ไม่รับปาก แต่ปอจาลองทำดูนะ.....
 
 
 
May 14

ปล่อยไป.....

ถามใจเธอเองหรือยัง ว่าใครที่เธอเลือก

คนที่เธอคบอยู่ กับคนที่เพิ่งรู้จัก

แต่เธอกลับรักเขาเท่ากันๆ

รู้ดีว่าเธอกลุ้มใจ เพราะการเลือกใครสักคน

และเป็นคนที่ดีทุกอย่าง กับอีกคนที่ใช่ทุกอย่าง

ฉันรู้ว่าเธอสับสน

แต่หากว่ามันยิ่งนานยิ่งเจ็บ ยิ่งทำร้ายใจทุกข์ทน

ต้องมีสักคนที่จะต้องเจ็บ เพื่ออย่างน้อยก็ให้มีคนหลุดพ้น


* ปล่อยไปตามหัวใจ เลือกรักใครสักคน

ไม่ต้องคิดคำนึงถึงเหตุผล เลือกคนที่เธอต้องการ

ปล่อยไปตามหัวใจ และรักเขาให้นานๆ

แม้ว่าคนที่เหลือ นั้นจะคือตัวฉัน


ก็ดีกว่ารักเรานั้น เป็นอย่างนี้
แต่หากว่ามันยิ่งนานยิ่งเจ็บ และคงไม่มีใครจะหลุดพ้น


 
 
ปล. * ลืมไม่ได้ก็จงกลับไป ณ ที่ที่เธอมา
      * สำหรับใครที่เกิดวันนี้ ก็ Happy birthday นะ
         มีความสุขมากๆ แล้วกันเน้อ......................
      
 
February 14

และแล้ว...คุณก็แพ้

บางทีการที่คนเราตั้งใจ หรือ คิด  ตั้งปณิธานที่จาทำอาไรซักอย่าง
แล้วความตั้งใจที่คิดไว้ ไม่เป็นอย่างที่คิด....
 
 
สาเหตุ อาจจามาจากตัวของตัวเอง หรือคนอื่นก็ตาม...
มันก็ล้วนแล้วแต่สร้างความผิดหวังให้บังเกิดทั้งนั้น
ไม่แปลกที่จาต้องรู้สึกเสียใจเป็นธรรมดา
 
 
ความผิดหวังที่เกิดจากการคาดหวังในตัวคนอื่น
คงเทียบไม่ได้กับความผิดหวังที่เกิดจากการคาดหวังในตัวเอง
 
และแล้วเมื่อในวันนึงคุณพลาด ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ไม่ได้
มันคงจาเป็นความรู้สึกที่ผิดหวัง แลเสียใจอย่างที่สุด
 
 
โทดใครไม่ได้ นอกจากตัวของตัวเองเท่านั้น
ทำไม่ได้ ก็จงยอมรับซะ ว่า ณ วันนี้ คุณมีความสามารถที่จาทำมันได้แค่นี้
คุณเองที่ไม่เก่งพอ ที่จาทำให้ได้อย่างที่ตั้งใจ....
คุณเองคือ.....ผู้แพ้ แพ้ใจตัวเอง
 
 
 
 
ปล. สิ่งที่อันตรายที่สุดในชีวิตคือการคาดหวัง และสิ่งที่อันตรายมากกว่าคือคาดหวังในตัวเอง...แล้วทำไม่ได้
 
 
January 09

ปีใหม่แล้วเหรอเนี่ย...

        สวัสดีปีหมู...อุ๊ดๆๆ ปีใหม่ปีนี้ก็ผ่านไปแล้ว 8 วัน
วันนี้เข้าสู่วันที่ 9 ของปี 2007 แต่ทำไมกุไม่เห็นจารุสึกเลย
ว่านี่ปีใหม่แล้วเหรอ...แบบว่ายัง งงๆ อยู่เลย เฮ้อ....
ปีที่ผ่านมาเหรอ ก็อ่านะ เรื่องราวมากมายเรื่องร้ายๆ ก็เยอะ
 
 
 
                                                                   
                                                                            ส่วนเรื่องดีๆ ก็มี เลือกจด และจำแต่ในสิ่งที่ดีละกันนะ
                                                                                                                                                                                                                                                                                                   อันไหนที่แย่ๆ จาพยายามทำใจให้ลืม แต่ก็ไม่รู้ว่าจาได้เท่าไหร่เนอะ
 
 
 
           ปีนี้ไม่ได้กลับบ้านเลย...เพราะไม่มีบ้านให้กลับน่ะสิ
พ่อกับแม่กุไม่ได้อยู่บ้านหลังนั้นแล้ว ย้ายไปอยูต่างจังหวัดได้
เดือนกว่าๆละ แต่จังหวัดไหนน่ะเหรอ ขอไม่พูดถึงละกันนะ
เด๋วคนอ่าน อ่านแล้วจาตกใจว่าไปทำไรกันที่โน่นหว่า
 คิดถึงพ่อกับแม่ว่ะ ไปอยู่ซะไกล
กว่ากุจาได้ไปหาก็โน่น คงตอนปิดเทอม อ่านะ....เฮ้อออ
 
 
 
           ส่วนเรื่องสอบที่เพิ่งผ่านพ้นไปก็ไม่ต้องพูดถึงเลยค้าบพี่น้อง
ตอนนี้ปิยฉัตร เริ่มรับรู้ชะตาชีวิตของกุแล้วล่ะ
 
 
ยังไง๊ ยังไง กุก็คงจาตก เหอๆ วิชาคณะ โหดๆ ทั้งน้านเล๊ยย
กุอ่านไปไม่หมด ส่วนไอ้ที่อ่านไป พอเข้าห้องสอบก็เอ๋อ เจือกจำไม่ได้ซะง้าน
เขียนไม่ออก ข้อสอบตั้ง 20 กว่าหน้านี่หว่า ใครจาไปจำได้หมดวะเนี่ยย
           
 
 
ปล.  ปีใหม่อีกปีแล้ว กุคงจาไม่บอกว่ากุจาทำสิ่งโน้นสิ่งนี้ให้ดีขึ้นหรอกนะ เพราะว่าตั้งใจทุกปี แต่ก็เท่านั้น
       ทำไม่ได้อย่างที่ตั้งใจไว้ตอนต้นปีอยู่ดี แต่กุจาบอกกับตัวเองว่า จงทำในสิ่งที่อยากทำ และกุจาทำมัน
       ให้เต็มที่ เต็มที่ในกับทุกๆอย่างที่กุอยากทำ ส่วนผลมานจาออกมายังไงเมิงก็ต้องยอมรับล่ะนะปอ เพราะ
       เลือกที่จาทำไปแล้วหนิเนอะ.....
       
       อยากเลี้ยงไอ้สิงโตแล้วอ่า... เมื่อไหร่ถึงจาได้เลี้ยงหนอพ่อไอ้สิงโตเอ๋ยยย.....
November 30

Lab lab และก็ Lab

โอ้วววววว.............................เหนื่อย โว้ยย...........................
 
วันนี้เรียนแลปตั้งแต่ 9 โมงเช้า- 6 โมงเย็นอ่า
คิดดูเห๊อะ แลป 3 ตัวติดกัน
นั่นมานคนหรืออาไรเรียนกันแน่วะเนี่ย โครต จาเถือกเลย
ตอนเช้าแลป Analysis`การเคราะห์ยา
ต้องไตเตรทสารอ่า ต้องทำแลปเอง
ทำเดี่ยวด้วย....อ้าวว อิปอก็ตายสิอย่างงี้
ปกติทำแลปเองคนเดียวที่หนายยย...
 
 
 
 
 
ต้องมีเพื่อนคอยช่วยทำตลอด หรือไม่กุก็ไม่ทำเลย55+
แล้วนี่มานต้องทำส่ง
ให้เพื่อนทำให้ก็ไม่ได้ด้วย ทุกคนต่างก็ต้องทำ
เอาล่ะสิแล้วกุจาเป็นอย่างไร
การทำแลปเดี่ยวครั้งแรกของกุ เป็นไปอย่างทุลักทุเลพอสมควร
ก็คนมานไม่เคยทำนี่หว่า
ผิดบ้างถูกบ้าง แต่ส่วนใหญ่จาผิดว่ะ ถามๆเพื่อนข้างๆเอาวะ
กะอีแค่เทกรดให้มานอ่านได้ปริมาตร 0.00 เนี่ย
 
 
 
 
 
หลายคนคงคิดว่ามานจายากอาไรนักหนาใช่มะ?
แต่ขอโทดเถอะ อิปอ ทำอยู่ 7-8 รอบ
อ. มะม่วงก็บอกว่ามันยังไม่ถึงอยู่นั่นแหละ กะอิแค่น้ำเสี้ยวหยด
ใส่เยอะเกินก็ไม่ได้ น้อยไปก็ไม่ดี
เหอๆๆ กุละเซ็ง กว่าจาเส็ดนะ ปาเข้าไปบ่ายโมง 10 นาที
แล้วไงคับทีนี้ มีเรียนแลปไมโครต่อสิค้าบ
 
 
 
 
กุก็ต้องรีบเดินไปเรียนกะเติ้ล โดยที่ข้าวกุยางไม่ได้กินเล๊ยย...
แต่ดีหน่อยที่มีเพื่อนดี ซื้อข้าวมาให้
พอดีว่าฝากโบ้ซื้อ เลยนั่งกินได้นิดนึง นั่งกินมันตรงหน้าห้องแลปนั่นแหละ 
แล้วก็ต้องเข้าไป pre-test`
หน้าก็มัน................... หัวก็ฟู .........
โอ้วว...กุจาบ้าตายย
 
 
 
 
เวลากินข้าวยังไม่มีเลยค้าบพี่น้อง
บ่ายสามโมงต่อด้วยแลป Formula` การตั้งตำรับยา
เออ อันนี้ดีหน่อยมานไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่
แค่เอาสารตั้งต้นในการทำยามาบดๆ บ่ยากๆ
สบายๆอ่ะ แลปนี้ แต่มานก็เหนื่อยอยู่ดี
 แถมร้อนมากมายเลยล่ะ
 
 
 
 
เฮ้อ...วันนี้ล้าจังเล๊ยย ปวดหัว เพราะมานร้อน
ปวดท้องเพราะกุกินข้าวแบบรีบๆ
 ปวดตา เพราะมานเคืองๆไงไม่รู้
ปวดขา เพราะเดินไปเรียน
ปวดใจเพราะโดนหักหลัง....อ้าว อันนี้ม่ายช่ายละ 555+
 
 
 
 
 
ที่จริงมีอาไรอยากจาเล่ามากมายเลยนะ
อยากระบายเหมือนกันแต่ไม่เอาดีกว่าขี้เกียจ กุเหนื่อย
เรื่องอาไรที่ปล่อยได้ก็ปล่อยไป คิดซะว่า "  ช่างแมร่ง !!! "
 
 
 
ปล. ขอบใจน้องโบ้ที่ช่วยซื้อข้าวมาให้ปอๆกิน
       ขอบใจเพื่อนๆข้างๆทุกคนที่ช่วยบอกกุ เวลากุทำแลป เติ้ล ที่ช่วยมาเก็บอุปกรณ์
      
       ไปร้องเพลงกะเติ้ล แล้วก็แก้ว สนุกดี ได้แหกปากมานก็ผ่อนคลายดีเนอะ
       วันหยุดนี้ หยุดยาวเลย 4 วัน กุจากลับไปอยู่กะพ่อ กะแม่ โดโด้ แล้วก็หมูแฮมดีก่า !!!
       สุขสันต์วันพ่อล่วงหน้านะคะทุกๆคน รักพ่อให้มากๆล่ะ
September 25

ปล่อยวาง

 
   ใกล้สอบแล้วค้าบ...ตอนนี้ไฟลนก้นเต็มที เหลือเวลาอีกประมาณสองอาทิตย์กว่า สอบวันแรกก็ประเดิมเลย physio เลยท่านเป็นวิชาที่กุหนักใจที่สุด หนักใจจิงๆ อ่านยังไง๊ยังไง กุก็งง ที่สำคัญมันจำไม่ได้ เฮ้อ....ตายแน่ๆ วันนี้เป็นวันจันทร์นะ แต่ขอโทดเถอะตัวกุไม่ได้สัมผัสกับชุดนักศึกษาเลย เพราะอาไรน่ะเหรอ ก็กุไม่ยอมไปเรียน ตื่นมาตอนเจ็ดโมงเช้า เดินออกไปยืนตรงระเบียงซักพัก ฝนตกก็เลยเกิดความขี้เกียจและแล้วมันก็เดินกลับมานอนต่อ อืมม...นะ เมิงช่างขี้เกียจจิงๆปอ
    ตอนเที่ยงคุณนายกัน มาปลุกเพื่อนๆเพื่อที่จาไปกิน monkey เออดีเนอะตื่นมาก็กิน พออิ่ม กลับมาที่ห้องตอนเกือบบ่ายสอง มีเรียนบ่ายสามโมง กุก็กระโดดขึ้นเตียง พร้อมด้วยอิฝ้ายตามมา และแล้วอิปอก็หลับ ขนาดมันเพิ่งตื่นตอนเที่ยงนะเนี่ย เออให้มันได้อย่างนี้ สรุปวันนี้กุก็ไม่ได้ไปเรียนเลย เฮ้อ...วันนี้เจือก ซวย สาดด... โบ้บอกว่า อาจารย์ เช็คชื่อทั้งสองวิชา เช้า เย็น ซะง้าน ...ทีวันที่กุตื่นไปเรียนนะไม่เคยจาเช็คอ่า ...อย่างเซ็ง
    ตื่นมาตอนเกือบหกโมงเย็น อิปอก็อยากกินไอติมซะงั้น เลยพูดขึ้นมาเล่นๆ ว่า
    ปอ  : ฝ้าย  อยากกินไอติมว่ะ
    ฝ้าย : ไอติมไรของเมิงวะ
    ปอ  : ไอติม ซา-เวน-เซ่น เหอๆลากเสียงอ่ะ อยากกิน แมคคาเดเมียกะวิปครีม (คิดในใจว่ากุโดนมันด่าแน่เลยวะ หนังสือไม่อ่านชวนกินติม แต่ผิดคาดคับพี่น้อง มานตอบมาว่า)
    ฝ้าย :  เออ ไปดิ กุก็อยากกิน แต่เมิงเลี้ยงนะ
    ปอ  :  ด้ายยย ...(ด้วยความอยากของกุ กุเลยยอม 555+ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เสียตังค์หรอก)
    ฝ้าย :  เออ งั้นเด๋วกุไปชวนอิกัน ก่อน
และแล้วพวกเราก็ได้สมาชิกในการกินเพิ่มขึ้นมาอีก 1 คน พอตอนลงมามีเพิ่มมาอีก  1 นั่นก็คือจัมโบ้ค่ะ แล้วเราก็ไปกินติมกัน เย้...สำเร็จ และแล้วกุก็ได้กินไอติม หายอยาก เหอๆ กินเส็ดนึกว่าจาเส็ดนะ ไม่ค่ะ มานไม่จบแค่นั้น เราไปต่อกันที่ลานไม้หอม กินคอคเทลกัน ไม่ได้ไปร้านนี้นานละ บรรยากาศยังดีเหมือนเดิม ตอนแรกกุกะว่าจาไม่กินแล้วนะ เพราะกะจากลับมาอ่านหนังสือ แต่พอมันสั่งมากุก็กินอยู่ดี มานน่าอร่อยนี่นา กินไปเออ ก็ดีนะ โอเคเลย ...อร่อย
    สรุปด้วยความอุบาทว์ของอิปอวันนี้ ไม่ไปเรียน ไม่อ่านหนังสือ แล้วก็กินทั้งวัน แย่จิงๆเลยเมิง ตอนนี้อิฝ้ายมานมาไซโคกุล่ะ มานให้กุรีบไปอ่านหนังสือซักที ล่องลอยมาทั้งวันละ อืม ...ถึงเวลาที่กุต้องไปอ่านหนังสือจิงๆจังๆ แล้วล่ะ คงไม่ได้อัพอีกนานเลย จนกว่าจาสอบเส็ดโน่นแหละ เอาเป็นว่าค่อยเจอกันหลังสอบเน้อผองเพื่อน
 
ปล.  กลับบ้านไปอาทิตย์นี้ กลับไปนอนและก็กินตามเคย หนังสือหอบไปนอนเฝ้ากุไม่ได้อ่าน 555+ แม่ยังทำกับข้าวอร่อยเหมือนเดิม ส่วนพ่อ ดูโอเคขึ้นกว่าอาทิดก่อนๆ เห็นอย่างงี้ค่อยสบายใจหน่อย ไอ้โดโด้ ไอ้หมูแฮม ก็เหมือนเดิมกวนตีนกุเหมือนเดิม เจอกุทีเนี่ย วิ่งชนจนกุจาล้มเลยนะพวกเมิง เออเกือบลืมเล่า ต้นไม้ของปีที่แล้ว ที่มีคนให้มา ตอนนี้ดูมันเหี่ยวเฉา และใกล้ตายเต็มที เฮ้อ...มานแย่จิง ๆ สงสัยมานจาไว้อาลัยให้กับความรักของกุล่ะม้าง เพราะเค้าบอกว่ากุหลาบ เป็นดอกไม้แห่งความรัก แต่ตอนนี้มานกำลังใกล้ตาย เหอๆ
        ตอนนี้กุชอบเพลงนี้จัง ' ปล่อยวาง '
       อยากทำอะไรก็เชิญ ก็เชิญได้เลยตามสบาย
       ไม่คิดไม่ฝันว่าจะต้องยอมอะไรมากมาย
        เท่ากับวันนี้ที่เธอต้องการมีอีกคน
    * เธอจะมีใคร ก็ช่างเธอ ฉันคงไม่เกี่ยวกับเธอแล้ว
       ทุกวันที่ดีดีที่เรานั้นเคยมีก็คงจะจบลงแค่ในวันนี้
   ** จบแล้ว... รักที่ให้เธอ เหนื่อยล้ามามากพอ
              จนยอมต้องปล่อยไป
       ถึงเธอดีเพียงใด ฉันคงไม่เข้าไปสนใจ
          แม้อยากจะกอดเธอขนาดไหน
แต่ในวันนี้ ฉันคงต้องยอมปล่อยมือที่รั้งเธอออกมาเพื่อกอดตัวเอง
          เมื่อเธอไม่สนใจ ฉันคงต้องรักตัวฉันเอง
  และปล่อยให้เธอไปไกลจากตรงนี้ อย่างไม่มีวันกลับมา
      ปล่อยวางทุกสิ่งจากเธอ เพื่อทำหัวใจให้มันลืม
         ลืมวันเวลาที่มันไม่เข้าทีข่มใจให้ลืม
          ไม่อยากจะจำวันเวลานั้นอีกแล้ว
 
รักเธออยู่แต่ก็รู้ว่าไม่ได้....ฉันคงจะต้องปล่อยวาง
 
เอาล่ะ พอแล้วคงไม่ต้องบรรยายอาไรมากมาย ไปอ่านหนังสือละ เด๋วเอาไว้ค่อยจาเอาเพลงนี้มาลงทีหลังก็แล้วกันนะ .... bye bye
 
วันนี้ (27/09 )เพิ่งเอาเพลงนี้ลง ' ลืม ' ของ ขอนแก่น อ่ะ เพราะดี ฟังแล้วกุอยากทำได้อย่างเพลงนี้จังเล๊ย
 

 
 
August 31

อยู่กับตัวเอง

          จาว่าไปกุก็อยู่คนเดียวมาได้ตั้งนานนี่หว่า ก็ไม่เห็นมานจาเป็นไร  ไม่ต้องคอยมานั่งแคร์ คนโน้นที คนนี้ที  มันก็ดีอยู่แล้วนะ แล้วทำไมกุต้องหาปัญหาให้ตัวเองด้วยล่ะเนี่ย ? พอมีคนเข้ามา มันก็ทำให้ชีวิตกุยุ่งยากขึ้น กุต้องมานั่งแคร์  มานั่งคิดมาก คิดจนจาเป็นบ้าแล้วมั๊งเนี่ย มานั่งแก้ไขปัญหา ซึ่งบางอย่างก็เป็นปัญหาที่กุไม่ได้ก่อขึ้น นั่นน่ะสิแล้วด้วยเหตุผลอันใดเล่า ที่กุต้องเข้าไปมีส่วนร่วมกับปัญหางี่เง่าเหล่านั้น ปัญหาที่แก้ยังไงมันก็คงจาไม่ดีขึ้นไปมากกว่านี้หรอก แต่ก็อย่างว่าทุกอย่างมันต้องมีทางออกของมันเสมอ ถึงแม้บางครั้งทางนั้นมันอาจจาไม่ค่อยสวยงามนักก็ตาม
          กุเบื่อ.... เบื่อแล้วที่ต้องมานั่งใส่ใจคนอื่น มากกว่าตัวของกุเอง การที่เราใส่ใจความรู้สึกของคนอื่นมันก็ ดูเป็นคนดีอยู่หรอกนะ แต่ถ้ามันจาทำให้ตัวคุณเองรู้สึกแย่ ไม่มีความสุข คุณก็อย่าทำอย่างนั้นเลย ไม่มีใครเค้าแคร์คุณเท่าตัวของคุณเอง....และตัวกุเอง ณ ตอนนี้กุก็จาทำอย่างนั้น มีความสุขกับการอยู่กับตัวเองมันคงดีกว่า เบื่อเต็มที เบื่อคำพูดของบางคน เบื่อคำแก้ตัว เบื่อการกระทำ
           กุว่าแล้ว ....กุนี่มันเหมาะที่จาอยู่คนเดียวจิงๆ นั่นแหละ จงมีความสุขกับการอยู่กับตัวเองซะนะ ...ปอๆ   คงไม่มีใครเข้าใจแก เท่าตัวแกเองแล้วล่ะ 
           .....ฉันค้นพบแล้วว่า แม้ต้องดูหนังคนเดียว กินข้าวคนเดียว เดินเล่นคนเดียว ก็ไม่เป็นไร ทำไมต้องมีใครสักคน ทำชีวิตฉันไร้ราคา .....
เพลง ดูหนังคนเดียว ฝ้ายมานบอกให้ลองฟังดู เออฟังแล้วก็โอว่ะ ชอบๆ
 
ปล. เราเบื่อเต็มที....... เบื่อที่จาฟังคำแก้ตัว
August 15

บ้าน

เพิ่งกลับมาจากบ้านวันนี้เอง...หลังจากที่ไปใช้เวลาอยู่กับครอบครัวมาสองวันเต็มๆ กลับไปชาร์ตแบตมา กลับไปหาพ่อกะแม่ ลืมเรื่องราวต่างๆที่ไม่สบายใจไปได้พักนึง และแล้วก็ต้องกลับมาเผชิญกับปัญหากันต่อไป แต่ก็ดีนะเพราะอย่างน้อยบ้านก็ทำให้ปอมีกำลังใจที่จาเดินหน้าต่อไปมากขึ้น ถึงแม้ตอนนี้ปอจาเหนื่อยเต็มทีแล้วก็ตาม เหนื่อยในทุกๆเรื่อง เรียน ความรัก เพื่อน เฮ้อ........................................... นี่มันเป็นช่วงอาไรกันหนอ ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี ขอให้ทุกอย่างดีขึ้นด้วยเถอะนะ  ปออยากจาพักเต็มทีแล้ว
 
 
ปล. ขอบคุณ บ้าน(ที่มีพ่อกะแม่อยู่) ที่ทำให้ปอ สบายใจ เวลากลับไป
      ขอบใจไอ้หมูแฮม ไอ้โดโด้ (หมาที่บ้าน) ที่พวกเมิงนั่งฟังกุบ่นอยู่นาน เมิงนั่งฟังกุ หรือเมิงนอนหลับหว่า เหอๆ
      อยากบอกเพื่อนเหลือเกิน ว่าตอนนี้ปอเหนื่อยแค่ไหน มันเหนื่อยจิงๆนะ เพื่อนเอ๋ย กุจาทำยังไงดีนะ พวกเมิงถึงจาเข้าใจความรู้สึกของกุตอนนี้
August 08

และแล้ว...การเริ่มต้น ก็จบลง

      ทำไมตอนนี้กุถึงได้รู้สึกแย่ขนาดนี้นะเนี่ย เหอๆ การเริ่มต้นของกุมานจบลงแล้วนะเว้ยผองเพื่อน เร็วดีเนอะ แต่ก็นะ ดีแล้วล่ะให้มันจบลงที่ตรงนี้ ตอนนี้ดีกว่า ปล่อยไว้ให้นานมันก็ยิ่งแย่ ตอนนี้กุจาร้องเพลงไรดีน๊า เพลงนี้น่าจาเข้านะ   
 เพิ่งไม่นาน ที่ห้องนี้มีประกาย
เพิ่งไม่นาน ที่ห้องนี้มีจิตใจ
เพิ่งไม่นาน ที่ได้มีเขาเคียงข้างกาย
ไม่เคยคิดเลย อะไรจะเปลี่ยนได้รวดเร็ว

ฝันดีแค่ไม่กี่คืน มันก็จางก็หายไป
ฝันดีแค่ไม่กี่ครั้ง แล้วฝันร้ายตลอดไป

แค่ไม่นาน แล้วห้องนี้ก็ปิดตาย
แค่ไม่นาน ที่ลิ้มรสความสุขใจ
แค่ไม่นาน ที่ได้มีชีวิตอยู่เพื่อใคร
ก็เหมือนวูบเดียว เป็นใครก็คงรับไม่ทัน

ฝันดีแค่ไม่กี่คืน มันก็จางก็หายไป
ฝันดีแค่ไม่กี่ครั้ง แล้วฝันร้ายตลอดไป
 
ฝันดีแค่ไม่กี่คืน
 ปาล์มมี่

พวกเมิงว่าพอจาเข้าได้มั้ยอ่ะ กุว่าน่าจาได้เนอะ 555+ เอาอีกแล้วค้าบพี่น้อง ชีวิตอิปอมานช่างเน่าได้ใจกุจิงๆเลยเนี่ย ตอนนี้อยู่ในช่วงสอบพอดี อ่านหนังสือรู้เรื่องมากมาย อ่านได้ 2 วรรค กุก็ใจลอยไปซะงั้น คะแนนที่จาออกมาคงไม่ต้องพูดถึง เฮ้อ................................

เอาล่ะต่อไปนี้อิปอก็คงจาต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิม อยู่คนเดียวกันต่อไป อยู่กับพวกเมิงไงเพื่อน กุมีความสุขได้เกือบเดือนแล้ว เบื่อแล้ว มาเศร้ากันๆ ดีก่า

ปล. ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยอยู่ข้างกุมาตลอด เรื่องราวต่างๆเหล่านี้ที่เกิดขั้น มันทำให้กุรู้สึกรักพวกเมิง มากขึ้นเป็นสองเท่าเลยรู้มั้ย มันทำให้กุรู้ว่าถึงแม้ว่ากุจาเศร้าขนาดไหน เจอเรื่องแย่ๆมา แต่กุก็ยังมีพวกเมิงคอยทำให้กุยิ้ม ทำให้กุหัวเราะถึงจาหัวเราะทั้งน้ำตา 555! ขอบคุณจิงๆนะเพื่อน กุคงไม่ต้องเอ่ยนามพวกเมิงหรอกนะ พวกเมิงคงจารู้ๆกันอยู่ ว่าพวกเมิงคือเพื่อน ของกุ รักพวกเมิงนะ

       ขอบคุณใครอีกคนที่ทำให้เรามีความสุขมากมาย ในช่วงเวลาที่ผ่านมา ขอบคุณที่คอยเป็นห่วง ทำให้เรายิ้มได้ หัวเราะได้ และวันนี้ที่ทำให้เราร้องไห้ได้เช่นกัน เราอยากจะบอกเธอนะว่า เราไม่โกรธ เราไม่ได้เกลียดเธอ แต่กลับรู้สึกเห็นใจเธอด้วยซ้ำ กับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด " เราให้อภัย " จากนี้ต่อไปเราสองคนต่างคนต่างอยู่น่ะดีแล้ว ทุกคนย่อมมีทางของแต่ละคน อย่าพยายามทำให้สิ่งที่มานจากไปแล้วกลับมาเลย เก็บความรู้สึกดีๆที่เคยมีเอาไว้ดีกว่าเนอะ อย่าให้มันต้องเสียไปมากกว่านี้เลย เราหวังว่าเธอคงจาเข้าใจ... ดูแลตัวเองด้วย



July 30

โครตรัก...(เอ็งเลย)

            วันก่อนปอๆเพิ่งไปดูหนังมา...โครตรัก เอ็งเลย ไปดูกับหมูอ้วนๆบางคน เหอๆ หนังสนุกดีนะ ซึ้งด้วย ฉากตอนที่เปิดเพลง " เขียนถึงคนบนฟ้า " อยากร้องไห้อ่า แต่พอเห็นหน้าโน๊ต อุดม เท่านั้นแหละ  อิปอก็ฮาแตกสิค้าบ หน้ามันกวนตีนนะ ร้องไห้ไม่ออกเลย หนังเรื่องนี้แนะนำให้ไปดูกันเลย รับรองคุ้ม ดูแล้วจาได้รู้ว่าบางทีเวลาก็ไม่ได้ช่วยอะไร ถ้าคุณมีอะไรที่อยากพูดหรืออยากบอกคนที่เรารู้สึกดีๆกับเค้า ก็จงรีบทำซะเถอะนะ ก่อนที่ทุกอย่างมันจาสายไป หลายคนคงไม่โชคดีเหมือนในหนังเรื่องนี้หรอกนะ
             ดูหนังเสร็จก็ประมาณเที่ยงคืนอ่า ตอนออกมาก็เจอไอ้เป้ากะกัญญ์ด้วยเลยมานั่งคุยกันแป๊บนึงก้เลยแยกย้ายกันกลับ เข้ามาใน มอ ก็มาเจอที่ร้านนมอีก แต่ไอ้สองคนนั้นมันสั่งกลับบ้าน กุก็เลยได้นั่งกินกะไอ้อ้วนสองคน กินเกือบไม่หมดอ่า กุอิ่มจาตาย บังคับกินขนมปังให้หมดซะงั้น แทบอ้วกแตก ถึงกระนั้นมานก็ยังจาชวนกันกินบะหมี่ต่ออีกนะ ไอ้สองคนนี้อยู่ด้วยกันเป็นไม่ได้เลยนะชวนกันกินตลอด ยังอ้วนไม่พอเหรอเนี่ยหา...555+
             หลังจากินนมกันเสร็จเราก็ไปนั่งรถเล่นกันต่อนะค้าบพี่น้อง ที่บ้านเป็นเศรษฐีบ่อน้ำมันรึไงไม่รู้ ขับรอบสารคามอยู่ สามรอบอ่ะ นั่งรถตอนดึกๆ นี่ดีเนอะ  สบายใจดีอ่ะ กุชอบ
 
ปล. ตอนนี้รู้สึกว่าทุกๆอย่างมันเริ่มโอเคขั้น ไม่รู้ว่าเธอจาอยู่กับเราอย่างนี้ไปนานเท่าไหร่สินะ นั่นน่ะสิ เราก็ไม่รู้เหมือนกัน กับครั้งนี้ ทุกอย่างจาเป็นยังไงกันต่อไป เราไม่รู้ เราตอบไม่ได้เพราะนั่นมันเป็นอนาคต ส่วนอดีตแน่นอนว่าทุกคนต้องมีจิงมั้ย? แต่เราก็อยากจะบอกเธอนะว่านั่นมันก็เป็นแค่อดีตอีกเช่นกัน เราจาพยายามไม่เอาอดีตมาทำให้ปัจจุบันแย่ลง เราไม่สัญญาว่าจาทำได้ทั้งหมด แต่เราอยากจาบอกว่าเราจาทำปัจจุบันที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ให้ดีเท่าที่เราจะทำได้ก็แล้วกันนะ สำหรับอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้เรามาตลอด  สำหรับวันก่อนที่พาไปดูหนัง นั่งรถเล่น กินข้าว สำหรับวันก่อนๆโน้นด้วย สำหรับทุกๆวัน ทุกอย่างที่เธอทำ เราอยากบอกว่า
" ขอบคุณ "
July 08