ว้าววว... วันนี้ได้เล่นเน็ทด้วยวู๊ยย

จำได้ว่าไม่ได้เล่นแบบนานๆ เนี่ยจา 3 เดือนแล้วมั้ง 

เนื่องจากว่าปิยฉัตร คอมเจ๊ง เจ๊งจิงๆ คับพี่น้อง

แบบว่าใช้ไม่ได้เลย.... สรุปคือ กุต้องซื้อใหม่

แต่ว่าตอนนี้กุยังไม่มีตังค์ 555+ คงต้องรอไปก่อน

 

 

ช่วงนี้มีแต่เจ๊ง เจ๊ง แล้วก็เจ๊ง

น่าเบื่อเหมือนกันเนอะ ช่วงนี้สอบตลอดเลย

ทุกอาทิตย์  อ่านวิชาโน้นเส็ด ก็ต้องมานั่งอ่านวิชานี้ต่อ

แถม กุยัง ตก Pharmacology ด้วยนะค้าบ

เฮ่อๆ อันนี้เจ๊งสุดๆ เพราะว่าอิปออ่านชีท ทั้ง 17

ได้ประมาณ 11 ชีทนี่แหละ สรุปคืออ่านไม่จบ

 

 

ส่วนไอ้ที่ตั้งใจอ่าน ตั้งใจจำแบบสุดๆ ประมาณว่าออกชัวร์

ผลปรากฏว่า พอเข้าห้องสอบสับสน ตอบสลับกันไป

เออนะ... มันก็สมควรแล้วที่ตก กุก็ไม่แปลกใจหรอก

แบบว่ากุก็ขี้เกียจจิงๆ มาอ่านอาทิตเดียวก่อนสอบ

ตายไปเลยสิเมิง....................

 

 

สองเจ๊งละ คอมเจ๊ง คะแนนสอบเจ๊ง

เจ๊งที่สามคงใกล้แล้วล่ะ เรื่องแฟน

เหอๆๆ จาว่าไปกุก้ไม่โสดมาได้ซักพักแล้วนี่หว่า เผลอแป๊ปๆ ผ่านไปแล้วปีกว่า

หรือที่เค้าเรียกกันว่ามีแฟนนั่นเอง

กุก้มี 555+ แต่สงสัยกำลังจะเจ๊งไปอีกอย่างง.....

 

 

พักนี้เราคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องเลยเนอะหมู เนอะ

อาจจาไม่ใช่เรา คงเป็นปอคนเดียวล่ะมั้งที่พูดไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่

นั่นน่ะสินะอิปอนี่มันก็ขี้บ่น จิงๆแหละ ขนาดตัวปอยังรำคาญตัวเองเลย

ทำไม่คนอื่นจาไม่รำคาญ อ่านะ แต่มันชินซะละ ให้เปลี่ยนคงยาก

 

 

จู้จี้เกินไป นี่อีกเรื่องที่ปอก้ยังเป็นอยู่

โทรจิกได้ทั้งวัน นั่นสิกุจาโทรทำไมนักหนา?

คำตอบเหรอง่ายๆเลย ก็แค่คิดถึง อยากคุยด้วยเท่านั้นแหละ 

555+ แปลกมะ ที่เมื่อวานกุเพิ่งฟังเหตุผลของผู้ชายคนนึง

ที่บอกเลิกผู้หญิงคนนึงที่คบกันมา 3- 4 ปี เพื่อนๆต่างอิจฉา

ว่า 2 คนนี้เป็นคู่ที่น่ารัก ถึงผู้ชายจาไม่ได้หล่ออะไรมากมาย

ทั้งๆที่ผู้หญิง น่ะน่ารัก สวย  ร่าเริง แต่ทั้ง 2 คนนี้ก็คบกันด้วยความสุข

ปนๆกับความน่ารักของพวกมัน 2 คน

แต่แล้วผู้ชายก็บอกเลิก ด้วยเหตุผลที่ว่าฉันเลิกรักเธอแล้ว

ฉันเบื่อความจู้จี้ ขี้บ่นของเธอ เธอวุ่นวายกับชีวิตฉันเกินไป

อ่านะ .....เฮ้อ กุฟังแล้วก็ยังแบบว่าเอ๋อๆ งงๆ อยู่เลย ว่า คู่ที่น่ารักคู่นี้กลายเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร

 

 

 

 

แต่แล้วคับ....วันนี้กุเองก้ได้ยินประโยคนั้นอีก จากปากของใครคนนึง

คนที่กุคงจาเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเค้ามากไป......

วันนี้เค้าถึงได้บอกว่ากุจู้จี้มากเกินไป น่ารำคาญ ชอบพูด ชอบถามแต่เรื่องเดิมๆ

อ่านะ... ถ้ากุไม่สนใจคนคนนี้นะ กุจาไม่เอ่ยปากถามอะไรเค้าเลย

กุเป็นพวกถ้าไม่สนใจจาไม่ยุ่งไปเลย แต่นี่มันไม่ใช่

เพราะอาไรที่เป็นแบบนี้ คนที่เอ่ยปากพูดมาน่าจะเข้าใจนะว่าทำไม

ก็ไม่ใช่เพราะฉันแคร์ ฉันสนใจในตัวคุณหรอกเหรอ ฉันถึงได้เป็นแบบนี้

 

 

 

เอาล่ะ พล่ามอาไรๆมามากพอแล้ว นั่งมาจาสามชั่วโมงละ

ปวดหลังไปดีกว่า ไปดูหนังดีกว่า ไม่ได้ดูหนังคนเดียวนานละ

กับคนอื่นก็ไม่ได้ดู 555+ เนื่องจากกุไม่ว่าง

สายลับจับบ้านเล็ก น่าสนุกดี เอาไว้จามาเล่าให้ฟัง ไปล่ะ 

 

 

 

 

 

 

ว้าวว.... เปิดเทอมมาแล้ว 2 อาทิตย์

เรียนตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 4 โมงเย็นทุกวัน

เฮ้อ...กุเหนื่อยจัง กลับมาห้องอุตส่าห์ตั้งใจจาอ่านหนังสือนะเนี่ย

สรุปก็หลับเป็นตายตลอด....

 

 

กลับมาจากเรียนตอนเย็นก็เหงาเหมือนกันนะเนี่ย

เข้าห้องมาก็เงียบเชียว....ตอนดึกๆยิ่งโครตเงียบ

มีไอ้น้องวัว กะน้องหมีเป็นเพื่อน 2 ตัว 55+

นอนกอดมานทุกคืน ตัวเปื้อนหมดละ ไอ้หมูบางตัวแหละทำมานเปื้อน

กุมานอนช่วงแรกๆ กว่าจาข่มตานอนให้หลับ

แหะๆ...ก็มันเสียวๆนี่หว่า จาว่าไปกุก็แอบกลัวอยู่นิดๆ

 

 

การอยู่คนเดียวโดยที่ไม่ต้องมีรูมเมท นี่นะ กุเพิ่งรู้ว่า

มันแสนจาสบายจิงๆ สบายกาย สบายใจ

ยิ่งอยู่กับคนนิสัยแย่ๆ นี่ยิ่งแล้วใหญ่เลย

หลุดออกมาได้เป็นบุญของกุจิงๆ สบายสุดๆ

 

 

นอนคนเดียว กินข้าวคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว

ซักพักกุคงจาเป็นโรคซึมเศร้าว่ะ ....ใกล้ละ

ตอนนี้อยากหาอะไรทำตอนเย็นจาได้ไม่ต้องกลับหอเร็ว..เหงาอ่า

อยากอยู่กับเพื่อนๆ จาได้เฮฮา ปาร์ตี้

วันนี้ก็เพิ่งไปกินข้าวกะอีกันๆ มา ต่อด้วยนมเติ้ลกะโบ้ด้วย

ฮาๆ สุด นั่งฟังเรื่องพวกมันแล้วก็ขำดี มีเรื่องให้กุตลกได้ตลอดเลยนะพวกเมิง

 

 

เออ... ตอนนี้กุกลายเป็นคนชอบดูหนังไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รุ

เพราะปกติแล้วกุจาเป็นพวกสมาธิสั้นๆไง ดูอาไรไม่ค่อยได้นาน

แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า นั่งดูหนังโดยที่อ่า subtitle ได้

คราวละหลายๆชั่วโมง คงเป็นเพราะไอ้หมูมันพาดูล่ะมั้ง

ก็เลยติดการชอบดูหนังกะหมูมา..... .ซะงั้น

 

 

 

ดูแล้วไม่ค่อยหลับเหมือนแต่ก่อน...แหะๆ

วันก่อนก็เพิ่งดูหนังญี่ปุ่นมาเรื่องนึง หมูโหลดมา

A song to the Sun เป็นหนังที่เกี่ยวกับว่า

นางเอกนะเป็นโรคผิวหนัง ชนิดร้ายแรงประมาณว่า

โดนแดดแล้วจาตายอาไรประมาณนั้นน่ะ...

 

 

 

นางเอกเป็นคนที่ชอบดีดกีต้าร์ ร้องเพลง แล้วก็แต่งเพลงเอง

ในหนังเรื่องนี้จึงมีเพลงประกอบที่เพราะมากๆเลย เนื้อหาก็โอเคด้วย

เด๋วจาเอาลงไดให้ได้ฟังเร็วๆนี้แหละ รอไอ้หมูมานเอาลงให้อยู่

รับรองหลายๆคนได้ฟังคงจาชอบ.......

 

 

อีกไม่กี่วันพ่อกะแม่ก็จามาละ ดีใจจังเล๊ยย

คิดถึงอ่าไม่เจอหน้าตั้งหลายเดือน ไอ้หมูแฮมมานก็คิดถึงเหมือนกันน๊า

รอๆๆ กลับมาเร็วๆนะค้าบ........ ^ ____  ^

 

 

ปล.ตอนนี้กำลังทำใจให้ปลง ปลงซะ เศร้าใจ

     ต่อไปนี้จาพยายามไม่โทรจิกใครละ อยากไปไหนกับใครก็อ่านะ

     ถึงโทรหาบ่อยแค่ไหนก็ยังไปได้ หมดคำจาพูดอ่านะ มีเหตุผลเสมอเวลาทำแบบนี้  เหตุผลที่กุฟังแล้วกุเซ็ง เข้าใจมั้ย ?

 

     พูดกี่ทีก็เหมือนกุไร้เหตุผล ฟังอาไรไม่รู้เรื่องเอาแต่ใจ ทำตัวเป็นเด็ก

     อ่านะ ซะงั้นกลายเป็นงั้นไป อืม.. กุมานพูดไม่รู้เรื่อง โอเค จบ.

     แต่จาทำอาไรก็เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างละกันนะ................

     ทำแบบนี้บ่อยๆ เหมือนเป็นการผลักให้อีกฝ่ายห่างออกมารู้ตัวมั้ย?

     คนเราอ่านะ เมื่อมันเจอเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆบ่อยๆ มันก็อืม..นะ ไม่รู้สิ

     บอกไม่ถูกเหมือนกัน

    

    ต่อไปจาพยายามนะ พยายามเข้าใจเหตุผลของคนอื่นให้มากกว่านี้

    แต่ก็ไม่รู้จาทำได้แค่ไหนนะ ไม่รับปาก แต่ปอจาลองทำดูนะ.....

 

 

 

ถามใจเธอเองหรือยัง ว่าใครที่เธอเลือก

คนที่เธอคบอยู่ กับคนที่เพิ่งรู้จัก

แต่เธอกลับรักเขาเท่ากันๆ

รู้ดีว่าเธอกลุ้มใจ เพราะการเลือกใครสักคน

และเป็นคนที่ดีทุกอย่าง กับอีกคนที่ใช่ทุกอย่าง

ฉันรู้ว่าเธอสับสน

แต่หากว่ามันยิ่งนานยิ่งเจ็บ ยิ่งทำร้ายใจทุกข์ทน

ต้องมีสักคนที่จะต้องเจ็บ เพื่ออย่างน้อยก็ให้มีคนหลุดพ้น

* ปล่อยไปตามหัวใจ เลือกรักใครสักคน

ไม่ต้องคิดคำนึงถึงเหตุผล เลือกคนที่เธอต้องการ

ปล่อยไปตามหัวใจ และรักเขาให้นานๆ

แม้ว่าคนที่เหลือ นั้นจะคือตัวฉัน


ก็ดีกว่ารักเรานั้น เป็นอย่างนี้
แต่หากว่ามันยิ่งนานยิ่งเจ็บ และคงไม่มีใครจะหลุดพ้น

 

 

ปล. * ลืมไม่ได้ก็จงกลับไป ณ ที่ที่เธอมา

      * สำหรับใครที่เกิดวันนี้ ก็ Happy birthday นะ

         มีความสุขมากๆ แล้วกันเน้อ......................

      

 

บางทีการที่คนเราตั้งใจ หรือ คิด  ตั้งปณิธานที่จาทำอาไรซักอย่าง

แล้วความตั้งใจที่คิดไว้ ไม่เป็นอย่างที่คิด....

 

 

สาเหตุ อาจจามาจากตัวของตัวเอง หรือคนอื่นก็ตาม...

มันก็ล้วนแล้วแต่สร้างความผิดหวังให้บังเกิดทั้งนั้น

ไม่แปลกที่จาต้องรู้สึกเสียใจเป็นธรรมดา

 

 

ความผิดหวังที่เกิดจากการคาดหวังในตัวคนอื่น

คงเทียบไม่ได้กับความผิดหวังที่เกิดจากการคาดหวังในตัวเอง

 

และแล้วเมื่อในวันนึงคุณพลาด ทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้ไม่ได้

มันคงจาเป็นความรู้สึกที่ผิดหวัง แลเสียใจอย่างที่สุด

 

 

โทดใครไม่ได้ นอกจากตัวของตัวเองเท่านั้น

ทำไม่ได้ ก็จงยอมรับซะ ว่า ณ วันนี้ คุณมีความสามารถที่จาทำมันได้แค่นี้

คุณเองที่ไม่เก่งพอ ที่จาทำให้ได้อย่างที่ตั้งใจ....

คุณเองคือ.....ผู้แพ้ แพ้ใจตัวเอง

 

 

 

 

ปล. สิ่งที่อันตรายที่สุดในชีวิตคือการคาดหวัง และสิ่งที่อันตรายมากกว่าคือคาดหวังในตัวเอง...แล้วทำไม่ได้

 

 

        สวัสดีปีหมู...อุ๊ดๆๆ ปีใหม่ปีนี้ก็ผ่านไปแล้ว 8 วัน

วันนี้เข้าสู่วันที่ 9 ของปี 2007 แต่ทำไมกุไม่เห็นจารุสึกเลย

ว่านี่ปีใหม่แล้วเหรอ...แบบว่ายัง งงๆ อยู่เลย เฮ้อ....

ปีที่ผ่านมาเหรอ ก็อ่านะ เรื่องราวมากมายเรื่องร้ายๆ ก็เยอะ

 

 

 

                                                                   

                                                                            ส่วนเรื่องดีๆ ก็มี เลือกจด และจำแต่ในสิ่งที่ดีละกันนะ

                                                                                                                                                                                                                                                                                                   อันไหนที่แย่ๆ จาพยายามทำใจให้ลืม แต่ก็ไม่รู้ว่าจาได้เท่าไหร่เนอะ

 

 

 

           ปีนี้ไม่ได้กลับบ้านเลย...เพราะไม่มีบ้านให้กลับน่ะสิ

พ่อกับแม่กุไม่ได้อยู่บ้านหลังนั้นแล้ว ย้ายไปอยูต่างจังหวัดได้

เดือนกว่าๆละ แต่จังหวัดไหนน่ะเหรอ ขอไม่พูดถึงละกันนะ

เด๋วคนอ่าน อ่านแล้วจาตกใจว่าไปทำไรกันที่โน่นหว่า

 คิดถึงพ่อกับแม่ว่ะ ไปอยู่ซะไกล

กว่ากุจาได้ไปหาก็โน่น คงตอนปิดเทอม อ่านะ....เฮ้อออ

 

 

 

           ส่วนเรื่องสอบที่เพิ่งผ่านพ้นไปก็ไม่ต้องพูดถึงเลยค้าบพี่น้อง

ตอนนี้ปิยฉัตร เริ่มรับรู้ชะตาชีวิตของกุแล้วล่ะ

 

 

ยังไง๊ ยังไง กุก็คงจาตก เหอๆ วิชาคณะ โหดๆ ทั้งน้านเล๊ยย

กุอ่านไปไม่หมด ส่วนไอ้ที่อ่านไป พอเข้าห้องสอบก็เอ๋อ เจือกจำไม่ได้ซะง้าน

เขียนไม่ออก ข้อสอบตั้ง 20 กว่าหน้านี่หว่า ใครจาไปจำได้หมดวะเนี่ยย

           

 

 

ปล.  ปีใหม่อีกปีแล้ว กุคงจาไม่บอกว่ากุจาทำสิ่งโน้นสิ่งนี้ให้ดีขึ้นหรอกนะ เพราะว่าตั้งใจทุกปี แต่ก็เท่านั้น

       ทำไม่ได้อย่างที่ตั้งใจไว้ตอนต้นปีอยู่ดี แต่กุจาบอกกับตัวเองว่า จงทำในสิ่งที่อยากทำ และกุจาทำมัน

       ให้เต็มที่ เต็มที่ในกับทุกๆอย่างที่กุอยากทำ ส่วนผลมานจาออกมายังไงเมิงก็ต้องยอมรับล่ะนะปอ เพราะ

       เลือกที่จาทำไปแล้วหนิเนอะ.....

       

       อยากเลี้ยงไอ้สิงโตแล้วอ่า... เมื่อไหร่ถึงจาได้เลี้ยงหนอพ่อไอ้สิงโตเอ๋ยยย.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   ใกล้สอบแล้วค้าบ...ตอนนี้ไฟลนก้นเต็มที เหลือเวลาอีกประมาณสองอาทิตย์กว่า สอบวันแรกก็ประเดิมเลย physio เลยท่านเป็นวิชาที่กุหนักใจที่สุด หนักใจจิงๆ อ่านยังไง๊ยังไง กุก็งง ที่สำคัญมันจำไม่ได้ เฮ้อ....ตายแน่ๆ วันนี้เป็นวันจันทร์นะ แต่ขอโทดเถอะตัวกุไม่ได้สัมผัสกับชุดนักศึกษาเลย เพราะอาไรน่ะเหรอ ก็กุไม่ยอมไปเรียน ตื่นมาตอนเจ็ดโมงเช้า เดินออกไปยืนตรงระเบียงซักพัก ฝนตกก็เลยเกิดความขี้เกียจและแล้วมันก็เดินกลับมานอนต่อ อืมม...นะ เมิงช่างขี้เกียจจิงๆปอ

    ตอนเที่ยงคุณนายกัน มาปลุกเพื่อนๆเพื่อที่จาไปกิน monkey เออดีเนอะตื่นมาก็กิน พออิ่ม กลับมาที่ห้องตอนเกือบบ่ายสอง มีเรียนบ่ายสามโมง กุก็กระโดดขึ้นเตียง พร้อมด้วยอิฝ้ายตามมา และแล้วอิปอก็หลับ ขนาดมันเพิ่งตื่นตอนเที่ยงนะเนี่ย เออให้มันได้อย่างนี้ สรุปวันนี้กุก็ไม่ได้ไปเรียนเลย เฮ้อ...วันนี้เจือก ซวย สาดด... โบ้บอกว่า อาจารย์ เช็คชื่อทั้งสองวิชา เช้า เย็น ซะง้าน ...ทีวันที่กุตื่นไปเรียนนะไม่เคยจาเช็คอ่า ...อย่างเซ็ง

    ตื่นมาตอนเกือบหกโมงเย็น อิปอก็อยากกินไอติมซะงั้น เลยพูดขึ้นมาเล่นๆ ว่า

    ปอ  : ฝ้าย  อยากกินไอติมว่ะ

    ฝ้าย : ไอติมไรของเมิงวะ

    ปอ  : ไอติม ซา-เวน-เซ่น เหอๆลากเสียงอ่ะ อยากกิน แมคคาเดเมียกะวิปครีม (คิดในใจว่ากุโดนมันด่าแน่เลยวะ หนังสือไม่อ่านชวนกินติม แต่ผิดคาดคับพี่น้อง มานตอบมาว่า)

    ฝ้าย :  เออ ไปดิ กุก็อยากกิน แต่เมิงเลี้ยงนะ

    ปอ  :  ด้ายยย ...(ด้วยความอยากของกุ กุเลยยอม 555+ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เสียตังค์หรอก)

    ฝ้าย :  เออ งั้นเด๋วกุไปชวนอิกัน ก่อน

และแล้วพวกเราก็ได้สมาชิกในการกินเพิ่มขึ้นมาอีก 1 คน พอตอนลงมามีเพิ่มมาอีก  1 นั่นก็คือจัมโบ้ค่ะ แล้วเราก็ไปกินติมกัน เย้...สำเร็จ และแล้วกุก็ได้กินไอติม หายอยาก เหอๆ กินเส็ดนึกว่าจาเส็ดนะ ไม่ค่ะ มานไม่จบแค่นั้น เราไปต่อกันที่ลานไม้หอม กินคอคเทลกัน ไม่ได้ไปร้านนี้นานละ บรรยากาศยังดีเหมือนเดิม ตอนแรกกุกะว่าจาไม่กินแล้วนะ เพราะกะจากลับมาอ่านหนังสือ แต่พอมันสั่งมากุก็กินอยู่ดี มานน่าอร่อยนี่นา กินไปเออ ก็ดีนะ โอเคเลย ...อร่อย

    สรุปด้วยความอุบาทว์ของอิปอวันนี้ ไม่ไปเรียน ไม่อ่านหนังสือ แล้วก็กินทั้งวัน แย่จิงๆเลยเมิง ตอนนี้อิฝ้ายมานมาไซโคกุล่ะ มานให้กุรีบไปอ่านหนังสือซักที ล่องลอยมาทั้งวันละ อืม ...ถึงเวลาที่กุต้องไปอ่านหนังสือจิงๆจังๆ แล้วล่ะ คงไม่ได้อัพอีกนานเลย จนกว่าจาสอบเส็ดโน่นแหละ เอาเป็นว่าค่อยเจอกันหลังสอบเน้อผองเพื่อน

 

       อยากทำอะไรก็เชิญ ก็เชิญได้เลยตามสบาย
       ไม่คิดไม่ฝันว่าจะต้องยอมอะไรมากมาย
        เท่ากับวันนี้ที่เธอต้องการมีอีกคน
    * เธอจะมีใคร ก็ช่างเธอ ฉันคงไม่เกี่ยวกับเธอแล้ว
       ทุกวันที่ดีดีที่เรานั้นเคยมีก็คงจะจบลงแค่ในวันนี้
   ** จบแล้ว... รักที่ให้เธอ เหนื่อยล้ามามากพอ
              จนยอมต้องปล่อยไป
       ถึงเธอดีเพียงใด ฉันคงไม่เข้าไปสนใจ
          แม้อยากจะกอดเธอขนาดไหน
แต่ในวันนี้ ฉันคงต้องยอมปล่อยมือที่รั้งเธอออกมาเพื่อกอดตัวเอง
          เมื่อเธอไม่สนใจ ฉันคงต้องรักตัวฉันเอง
  และปล่อยให้เธอไปไกลจากตรงนี้ อย่างไม่มีวันกลับมา
      ปล่อยวางทุกสิ่งจากเธอ เพื่อทำหัวใจให้มันลืม
         ลืมวันเวลาที่มันไม่เข้าทีข่มใจให้ลืม
          ไม่อยากจะจำวันเวลานั้นอีกแล้ว

 

 

วันนี้ (27/09 )เพิ่งเอาเพลงนี้ลง ' ลืม ' ของ ขอนแก่น อ่ะ เพราะดี ฟังแล้วกุอยากทำได้อย่างเพลงนี้จังเล๊ย